Onderweg nèt 'n leuke Km stand gemist, maar de dagteller staat perfect voorgesorteerd voor de ècht leuke Km stand, dus dat komt vast wel goed...
Heerlijk toeren door de lentegroene bossen, volop genietend van alle tactiele geneugten die alleen 'n 30.000 Km auto in overvloed te bieden heeft...
Maar ook van de ontluikende natuur is het enorm genieten. Het groen barst echt los in 't bos.. Zo mooi hoe de lente iedere keer weer 'n soort nieuwe wereld creëert...
Volop genietend van al dit moois, sloeg bij 't linksaf gaan ineens de motor af. Het leek wel alsof ik de koppeling veel te snel op liet komen, wat echter zeker niet 't geval was. Sterker nog, ik had de koppeling nog ruim meer dan half ingetrapt. Hmm, even stoppen, in z'n vrij, koppeling niet gebruiken, snel de motor starten, koppeling in, schakelen en de koppeling op laten komen. Vreemd voelt dit... Gelukkig geen verkeer dus daarvan geen gedoe. Bij het schakelen voelt de koppeling weer goed. Naja... wat was dit nu voor glitch? Ietsje later blijkt dat de koppeling aan begint te grijpen als ik het pedaal langer op de bodem houd. Hmmm.... Even op 'n overzichtelijke plek stoppen dan maar...
Eerst maar 's kijken of ik Dr. L. kan bereiken. Dat lukt. Zijn voorlopige diagnose is dat de auto remvloeistof verliest bij de slave koppelingcilinder. Of ik 's in het remvloeistof reservoirtje wil kijken. Zie ik daar een rechthoekig compartimentje met een slangetje eronder? Ja dat zie ik. Zit de bovenkant van dat compartimentje nog onder de remvloeistof? Nee, net niet. En dat terwijl de auto juist naar links overhelt in de berm, dus bij horizontale stand zit de rand van dat compartimentje zelfs rúim boven het remvloeistofniveau. "Hmm, dan verlies je dus remolie op die slave koppelingscilinder inderdaad." luidt de conclusie... Pfff, daar sta je dan...
"Het is zaak om de koppeling vanaf nu zo min mogelijk te gaan gebruiken en zo snel mogelijk een flesje DOT 4 remolie te bemachtigen. Komt het remolieniveau te laag, dan heb je namelijk op 'n gegeven moment echt geen werkende koppeling meer en kan je de ANWB bellen. Kan je remolie bijvullen, dan kom je nog wel thuis denk ik. En da's bovendien 'n heel stuk voordeliger dan de ANWB bellen." Jawel, Lennard. Ik ga 't doen... Wat fijn toch dat je dit gewoon allemaal weet, en bereikbaar bent! Off we go!
Pff, ondertussen is 't volop spitstijd, dus file vermijden vanuit 't oosten des lands naar het Gooi wordt waarschijnlijk wel even 'n dingetje... Eens temeer blijkt 't voordeel van een aantal redelijk 'standaard' routes te hebben die ik graag rijd. Je leert de omgeving kennen. Binnendoor lukt 't om een heel eind richting huis te komen, hoewel er tergend lang geen pompstation op de route te bekennen is. De koppeling doet 't steeds minder goed. Het wordt echt versnellingen overslaan, 80 in z'n vier rijden, lang wachten achter korte files voor rotondes zodat ik er met één keer schakelen overheen kom, de hele trukendoos gaat open. Wat gebruik je zo'n koppeling ongemerkt enòrm vaak zeg! Eindelijk weet ik 'n pompstation dicht langs de route en kan ik 't begeerde flesje DOT 4 bemachtigen. Het koppeling compartimentje in het remvloeistofreservoir blijkt inderdaad vrijwel leeg...
Eenmaal bijgevuld koppelde en schakelde 't Saabje weer voldoende, mits ik 't pedaal kort gebruikte. Zo kwam ik betrekkelijk relaxed bij m'n hangaartje aan. En daar wachtte een verassing van 'n heel andere orde...
Na alle Saabjes op de juiste plek gerangeerd te hebben voor de rest van deze week, stapte ik namelijk in de T5 'Viggen' cabrio. Een directe overgang vanuit de MC Classic en een geheel onverwacht rechtstreeks vergelijk...
Ik besloot de T5 cabrio even goed warm te rijden alvorens 'm thuis weer op de oprit te zetten en tijdens dat rondje verwonderde ik me over hoe ònvoorstelbaar overeenkomstig het karakter van deze cabrio is, in rechtstreeks vergelijk met de classic... Bizar knap hoe Saab er in slaagde om het 900 Classic DNA in deze 9-3 voort te laten leven. Natuurlijk, er zijn enorm veel verschillen. Maar niet qua karakter en merkwaarden. Onlangs wist Sapphire hier op 't forum uit te leggen dat de typenaam '9-3' destijds voor Saab stond voor '900 type 3'. In mijn ogen zou dat 'n volledig terechte benaming geweest zijn. Deze onverwachte ervaring is zeer welkom bij de overwegingen waarin ik zit met betrekking tot het wel-of-niet inkrimpen van de verzameling. Ik denk dat ik wel weet wat me te doen staat.
Al met al een fijne en nuttige dag met 'n onverwacht avontuur(tje) en 'n verrassende wending. De 9-5 werd vanmorgen verkocht en m'n Lief zei afgelopen weekend al dat ik daarna maar 's moest kijken hoe 't verder moet. Dat 't dan wel duidelijk zou worden. Zoals vaker, kreeg ze gelijk. De MC Classic wordt natuurlijk eerst nog perfect in orde gemaakt, maar daarna mag 'ie een volgende eigenaar gaan vinden. Die grappige kilometerstand ga ik er nog wel mee halen denk ik trouwens hoor, geen haast, niets moet. Maar 't mag. Ik ben er wel uit.
Jouw focus ligt gewoon bij de 9-3 OG. En dat is toch heerlijk om te ontdekken? Nou nog even die lekkage oplossen en dan die laatste 250km(?) er bij zetten. Een mooie mijlpaal.
