
Het belangrijkste papiertje is binnen! Vanaf vandaag is dit land officieel weer een straatlegale 900 Turbo rijker!
Dit is wel iets op de zaken vooruit lopen. We beginnen namelijk afgelopen vrijdag, 20-2. Het transport vanuit de box richting Lennard (Sapphire) met een tussenstop bij een uitlijnboer. Dat transport was al een avontuurtje op zich, want dit was het trekpaard:

Wie zich het nog kan herinneren, deze combi heeft al eens eerder gereden, maar toen was de Classic in een iets andere staat:

Helemaal kaal geplukt en onder een hoes om in de stromende regen richting Meppel te gaan, voor het verdere las- en spuitwerk. Maar nu dus niet! Nu is ze klaar en is ze gewoon op eigen kracht de trailer op gereden
Na een heerlijk relaxte rit (voor zover je relaxt kan rijden met een Land Rover Series 3) zijn we zonder problemen aangekomen in Alkmaar, waar de eerste klus staat te wachten: uitlijning. Dit om in ieder geval de sporing goed te krijgen, zodat de auto in ieder geval mooi rechtuit wilt en niet nerveus wordt doordat beide voorwielen liever hun eigen kant op gaan.

Intussen was Lennard aangekomen op z'n zaak en heeft de Classic haar eerste officiële kilometers gemaakt. 1.8 km welteverstaan

Heerlijk toch die felle kleuren
Zo komen we op de zaterdag, 21-2. Ik had nog wat klusjes op papier staan die ik zelf niet kan uitvoeren. De grootste waren natuurlijk de APK zelf en al het afstelwerk wat daarbij hoort (lampjes, handrem, etc), maar ook de airco vullen/testen en de afstelling van de wastegate controleren. En dus kom ik aan op die zaterdag en staat de Classic al met de nodige slangen in het motorruim:

De airco heeft ruim 10 uur onder een druk van zo'n 13 bar gestaan. Ze heeft wel wat verloren in die tijd, niet bijster veel maar toch wel iets, dus we zijn op speurtocht uit gegaan. Helaas hebben zowel Lennard als ik met lekspray geen lekke fittingen of slangen op kunnen sporen, dus hebben we de keuze gemaakt om het systeem gewoon te gaan vullen en er fluoriserende vloeistof bij te doen, zodat een eventueel lek in de toekomst toch nog op te sporen zou moeten zijn.
In de tussentijd zijn de lampen afgesteld:

Yours truly heeft er ook nog wat aan gesleuteld

Ik was al aardig op weg! Een lamp moest wel worden afgesteld, maar de overige 3 waren eigenlijk al prima in orde. Voor wie het niet opvalt: de LED's zijn er weer uit. Ik vond ze toch iets te wit licht uitstralen. Er zitten nu Phillips HighVision halogeentjes in en die doen het ook prima.
Daarna ging de auto omhoog en heeft Lennard de hele onderzijde van de auto geïnspecteerd (ook in het kader van de APK). Daarna is de auto weer omlaag gegaan, intussen was het airco-apparaat zo ver om de drukken te gaan testen na het vullen van R134A en de bijbehorende olie. Daar had de auto echter niet heel veel zin in. Sinds ik de auto heb heeft de airco het nog niet eerder gedaan, ook niet in het half jaartje dat de auto nog reed, begin 2021. Dit door een lekke condensor, die al vrij lang voordat ik eigenaar werd het hele aircosysteem leeg heeft laten lopen. En dus moest alles nu weer even op gang komen, zeker in het begin gebeurde er niks, de pomp sloeg niet aan. Er werd het e.e.a. getest en doorgemeten:

Om aan te gaan heeft de pomp een aantal voorwaarden nodig om te gaan draaien: genoeg druk in het systeem, motortemperatuur is <115 graden C en de temperatuur van de verdamper moet >6 graden C zijn. Druk hadden we zat, maar daar bleef het wel bij. Even meten en ja hoor, motortemperatuursensor defect. Of nou ja, defect, hij is niet van het goede type. Ik had hem vernieuwd, maar kennelijk is mij een verkeerde sensor verkocht want deze bleef stug uit staan terwijl het blok nergens in de buurt van die 115 graden C kwam. Maar ja, we willen wel verder, dus even snel met een extra draadje de sensor overbrugt. Airco aan en.... niks. Blijft alleen de vriesthermostaat nog over en dat we die hadden overbrugd ineens klak! Een draaiende pomp! Maar nog steeds geen druk. Nog maar eens uit en aan, en nog eens, en nog eens, en... Aan!

De linker manometer staat op zo'n 10 bar, wat betekent dat de pomp aan het pompen is! Intussen was de overbrugging van de vriesthermostaat ook weer weg en warempel, de airco doet het nog steeds! Weer uit en weer aan gezet en hoppa, in een keer aan. Ze moest dus even wakker worden, niet gek na meer dan 6 jaar niks te hebben gedaan. Inmiddels is er ook een nieuwe (en goede) motortemperatuursensor onderweg, dus de overbrugging voor die sensor kan ik ook weer snel opheffen.
Intussen was het tijd om op te ruimen (Lennard had nog wat andere afspraken) en zijn we gisteren, 22-2 weer verder gegaan. Na nog wat afstelwerk onder de auto was het eerst de zaak om te kijken of de airco nu wel in een keer aan wilde na een nachtje uit te hebben gestaan. Sleutel om, starten (wat nog steeds in 2 tellen gaat

3.3 graden C! Oftewel, ijskoud, zelfs zo koud dat ik wolkjes kon blazen in de auto bij het uitademen

Daarna was de wastegate nog aan de beurt en heeft Lennard de rest van de nakijkpunten nog uitgevoerd. Met zijn thumbs up was het dus tijd voor hét moment waar je dus zo lang naar uit kan kijken. 4 jaar, 8 maanden en 20 dagen nadat deze Classic haar laatste zelfstandige kilometers heeft gereden was het zover om weer eens écht te gaan rijden! Met groene platen erop kon ze een mooi proefrondje gaan rijden om te zien of al mijn werk in die afgelopen jaren wel goed is gedaan. En zo geschiedde!




Van 0 km op de dagteller naar bijna 80 km erbij. Stukjes N-wegen, rontondes, drempels, stoplichten, snelweg, de hele mikmak. Het was een genot om weer eens bij het optrekken die duw in je rug te voelen vanaf 2500 toeren en de naald van de APC meter diep in het geel te zien, tegen het rode aan
Natuurlijk komen er nu dingetjes boven water die nog wat aandacht vereisen de komende tijd. Het stuur gaat nog wat te zwaar (mogelijk is de beruchte kruiskoppeling tussen stuurkolom en het stuurhuis de boosdoener en loopt deze stroef), er is een beetje windgeruis rondom de bestuurdersdeur (of het is de linker achterdeur, daar moet ik nog achter zien te komen), de richtingaanwijzer wil niet lekker naar rechts blijven aangeven, etc. Klein spul dus, niet slecht! En zo kon ze na 80 km weer in Alkmaar staan voor haar laatste overnachting bij Lennard:

Tot ik dus vanmiddag het eerste plaatje in deze post mocht ontvangen van Lennard. Goedgekeurd! En meteen voor 2 jaar, deze dame wordt in november inmiddels ook al weer 35 jaartjes jong. En dus was ze er klaar voor om weer op pad te gaan, weer naar haar eigen stalling waar ze in meerdere vormen en maten de afgelopen 4,5 jaar heeft gestaan.


Naast eerder genoemde aandachtspuntjes ga ik ook de dorpels en de onderzijde van de deuren nog in een goede laag antiroest zetten, zoals ze het ook heeft gehad in het verleden. Het maakt het zijaanzicht van de auto ook wat mooier, zo'n zwarte rand aan de onderzijde, i.p.v. rood met af en toe een zwarte lijn van de tochtrubbers van de deuren. Het zijn details, maar toch
Lang heeft ze niet kunnen genieten van haar "complete" bestaan, nog geen 5 minuten nadat ik de auto binnen had gezet was er al weer iets vanaf gehaald:

De eerder genoemde richtingaanwijzer haal ik morgen even uit elkaar om hem weer goed te krijgen, dat ze niet bijna vanzelf weer naar beneden wilt vallen. Het blijft een projectauto tenslotte, maar ik kan nu wel met trots zeggen dat het een RIJDEND project is























