Maar toch post ik in dit 9-5 subforum. Niet omdat ik er een heb gespot, want daar is een apart deel voor op dit mooie forumvel0city schreef: ↑do 20 mei, 2021 0:20Een 9-5 is te groot voor mij alleen.
Ik zocht al wat langer naar een vervanger voor de 9-3. Ik vond het tijd voor wat anders. Ik had niet al te lang geleden een 9000 proefgereden en hoewel het model nog wel op het verlanglijstje staat was deze specifieke 9000 niet wat ik zocht. Tegelijkertijd zocht ik het internet af voor een 9-5. Ondanks dat deze nog steeds eigenlijk te groot is voor mij alleen vond ik het in de loop van tijd toch een steeds mooiere auto vinden. Eerst zoekende naar een Mk2, als het kon een Aero met haaienbek. Het moest een station wezen, ik vind het mooiere auto's t.o.v. de sedan en de wagen is met z'n joekel van een achterbak erg nuttig gezien ik nog wel eens wat groot spul vervoer.
Maar die Mk2 is het uiteindelijk niet geworden. Haaienbekken zijn tamelijk zeldzaam op de verkoopmarkt, dus ik ging ook eens zoeken naar Dame Edna's. In eerste instantie vond ik de laatste facelift van de OG9-5 niet echt fraai. De meningen op het wereldwijdeweb over het design van deze facelift zijn redelijk uitgesproken. Ik viel, net als veel andere mensen, een beetje over die "bril" die zo prominent voorop de neus zit. Maar die mening is een beetje omgeslagen. De NG9-5 vind ik een pracht van een wagen, en die heeft ook gewoon een "bril". Daar werkt die bril echter beter omdat deze niet in glimmend chrome is uitgevoerd, maar in een matte zilveren kleur. Dat staat de auto goed en het is iets dat op een Dame ook wel goed zou staan, dacht ik zo. Laat dat matte zilver nou net op een Dame zijn geleverd...

Dan staat er toch ineens een auto op AutoScout die schreeuwt om aandacht. Bovenstaand exemplaar welteverstaan. Een 9-5 Dame Edna Estate, in de Griffin uitvoering. Geleverd op 21 oktober 2009, iemand wilde dus na de introductie van de 9-5NG nog snel een OG bestellen. Spierwit, spoiler op de achterklep en ondanks de gezonde kilometerstand van bijna 343.000 km staat de wagen er zowel van buiten als binnen strak bij. Griffin velgen eronder, geperforeerd zwart leder, verwarmde achterbank, Aero Griffin-stuurwiel, zichtbare eindpijp, etc. Eigenlijk een Aero-light: wel de looks, niet de motor. Dat zou een 185pk sterke 2.3 Biopower zijn, gekoppeld aan een automaat. Het kenteken is zo'n 3 weken jonger dan dat van m'n Classic. En te koop bij een bekend adres in Apeldoorn.
Die moet ik zien en vooral, rijden.
Dus ik er naartoe op een zaterdag. De verkopende meneer is op vakantie, maar Reier en Dion zijn wel in het pand aanwezig om het e.e.a. te vertellen over deze Saab. Eind 2020 geïmporteerd uit Zweden door de garage zelf, het een en ander aan laswerk gedaan en de auto is (deels) opnieuw gespoten. In Zweden blijkt er al een TD04 turbo op het blok te zijn gezet in plaats van de Garrett en Dion heeft er de 220pk Biopower software op gezet. Daarna heeft Dion heeft er zelf eerst in gereden, waarna de auto is verkocht aan een klant die de auto later weer inruilde voor een 9-3 Caab en de auto wederom de showroom in ging. Ik heb met Reier een rondje om de auto gedaan onder het genot van een bakkie thee. Ook van dichtbij ziet de auto er echt goed uit voor z'n kilometerstand. Natuurlijk zijn er her en der wat optische dingetjes, maar dat mag de pret niet drukken verder. Onder de motorkap ligt de best droge 2.3, waarvan Reier meldt dat deze wel wat olie verbruikt (belangrijk detail voor later). Voor een blok waar bijna 350k km op staat vind ik dat niet eens zo gek. Koelvloeistof is verder mooi op peil en niet vervuild, verder prijkt er ook nog een nieuwe aircocondensor achter de grille.
Ik krijg de sleutels mee en ga een rondje sturen. Het bevalt me eigenlijk vrij snel erg goed allemaal. Een beetje met beleid "gooien en smijten" doet 'ie zonder vreemde knakjes of piepjes of bonkjes of kraakjes of andere ongeregeldheden. Met het blok eenmaal goed op temperatuur en de automaat in de S-stand trekt de wagen er ook hartstikke goed aan zonder inhouden. Alleen in de M-stand lijkt het alsof de automaat niet wilt schakelen met de flippers op het stuur. Onthouden en verder rijden, in D doet 'ie het prima. Met remmen komt er gepiep van de achterzijde af en een later rondje om de auto bevestigd ook dat de rem rechtsachter vast zit met een remblok dat dun is, de verklikker van het blok zit dus op de schijf en doet z'n werk dus prima
Na een proefrit van zo'n 45 km ben ik er wel uit. De auto laat een zeer positieve indruk achter en met die indruk zet ik de auto weer op het terrein voor de garage. Automaat in de P stand en even stationair laten lopen om de turbo nog een beetje af te koelen. Ik kijk nog even verder rond in de auto en terwijl ik dat doe hoor ik een "pling-plong" uit de auto komen. Ah, de speakers doet het in ieder geval. Maar waarom pling-plong? Kijkend naar het dashboard en de SID zie ik een lampje dat geen enkele automobilist wilt zien met een draaiende motor: oliedruk te laag. Hele rit geen problemen en uitgerekend voor de garage laat de auto weten dat ze het niet meer leuk vindt. Auto meteen uitgezet en even gedacht: jammer maar helaas, ik ga niet nog een projectauto kopen waar het blok waarschijnlijk ook van uit elkaar moet. Maar misschien is er wat te bespreken, want over de rest van de auto ben ik zeer tevreden.
Dus ik naar binnen en de heren verteld wat er gaande is. Die keken allebei met verbazing op dat ik ze vertelde over het oliedruklampje, dat was namelijk nieuw. Verder nog wat andere zaken besproken over de auto en afgesproken dat ze eerst nader onderzoek gingen doen naar de olie-kwestie en afhankelijk wat daar uit komt kan ik een besluit nemen of ik de auto koop of niet.
Zou ik deze post maken als ik de auto niet had gekocht?
Ik kreeg een concept-factuur van een motorrevisie (oude blok lekte olie langs de zuigerveren en het lampje was waarschijnlijk de drukschakelaar zelf, niet het blok) met een kostenafspraak waarvan ik dacht: dat is de auto wel waard. En gezien ik de 9-3 kon inruilen kwam het qua kosten niet eens zo gek hoog uit, zeker gezien ik weet wat zo'n totaalrevisie kan kosten zonder zo'n regeling (iets met ervaring met een 900 Classic


Ziet er niet echt uit als een gereviseerd onderblok, toch? Daar is 'ie veel te schoon voor. Wel, beste lezer, dat is correct ende tevens juist, want ze hadden daar in Apeldoorn nog een ongebruikt fabrieksnieuw kaal onderblok liggen met welgeteld 0km ervaring. De zuigers en krukas en balansassen e.d. zijn uit het oude blok gehaald, opgemeten door het revisiebedrijf en in orde bevonden, waarna ze met een hele zwik nieuwe lagers en kettingen en geleiders en pakkingen en weet ik het weer in het nieuwe onderblok zijn gezet

En zo kon het hele zwikje er weer in:

Er werd nog het e.e.a. extra vervangen (wat leidingwerk en rubbers waar je zonder blok een stuk makkelijker bij kan), het APK werk werd gedaan (o.a. de achterremmen, de klauwen schijnen achter nog wel eens vast te lopen op de geleidepennen waardoor ze blokken gaan opvreten en de remschijf omtoveren tot straalkachel, wat hier dus ook was gebeurd) en de flippers op het stuur werden weer werkend gemaakt (vuile contacten achter de flippers waardoor de signalen niet binnenkwamen op de automaatcomputer). Het blokje liep weer keurig rond en een uitgebreide proefrit liet de monteurs daar weten dat de Saab weer helemaal klaar was voor vele onbezorgde kilometers.
Dan resteerde alleen nog een ding: audio.

De auto was nog voorzien van z'n originele Denso navigatieunit. Deze wilde tijdens de proefrit al niet meer werken, hij vroeg steeds om een navi DVD en het ding is sowieso niet meer van deze tijd. Gelukkig heeft Reier daar een prima oplossing voor:


Oude unit eruit, Pioneer SPH DA-360DAB erin, helemaal aangesloten op het stuurwiel en de Harman Kardon installatie in de auto. Bluetooth, DAB+ op de originele antennes in de achterste ruiten m.b.v. een versterkerunit, Android Auto, het hele zwiekje. Connectiviteit genoeg dus
Gisteren was daar dus het moment om de auto op te halen. Nog even wat spulletjes uit de 9-3 overgeladen en de auto op naam gezet. En dan weer terug naar huis, in inmiddels alweer m'n 4e Saab in krap 4,5 jaar. Ondanks het prutweer toch even tussendoor wat sfeerplaatjes kunnen schieten op een inmiddels vaste plek op een dijkje in de buurt van huis:


Ik heb met deze witte Saab nu alle kleuren van de Nederlandse vlag gehad
Er zijn een aantal zaakjes die ik nu (optisch en technisch) ga aanpakken, of zelfs al heb aangepakt vandaag. O.a. het hondenrek en de CD wisselaar zijn uit de auto gegaan:

De wisselaar lijkt niet origineel van de auto te zijn, hij is er een beetje beun ingezet: om de kabel aan te sluiten is er een stuk van de bodem van het zijvak uitgeslepen, waardoor er nu een gat zit naar de kofferbakvloer toe. Daar moet ik even wat op verzinnen voordat ik daar spullen in stop die bij de eerste bocht meteen onder de laadvloer verdwijnen. Het hondenrek zal snel op de forummarktplaats te koop komen.
Verder missen er hier en daar nog wat afdekkapjes (die in het plafond bij de bevestiging van het hondenrek zaten nog in de auto, verstopt achter de CD wisselaar), mis ik beide sigarettenaanstekers voor en achter, doet de spiegelverstelschakelaar het niet lekker meer (ben ik gelukkig niet de enige in
Nou moet deze Dame alleen nog een naam hebben. Wat is Sneeuwwitje in het Zweeds?
P.S: foto's van Reier en de site van Saab Apeldoorn met toestemming gebruikt, naast de foto's van mijzelf natuurlijk.










