Zonder zich te bedenken wipt hij mijn rechteroog eruit. Ik ben versteend! hij pakt het oog beet, en loopt er zomaar mee weg! Het lijkt wel of de oogspieren eindeloos kunnen worden uitgerekt. Hij loopt naar de zijkamer en legt daar mijn oog in een schaal. Plotseling komt er een verpleegkundige aan, loopt bij hem naar binnen en NEE, knalt de deur achter zich dicht!
Met een schreeuw wordt ik wakker. Gelukkig is het een droom, maar wel zo een waarvan je niet meer in slaap komt.
Het is natuurlijk de onrust. Morgen (eigenlijk vandaag al) ga ik naar Denemarken. Ik ga onze SAAB ophalen. Zoals jullie wellicht nog weten uit mijn eerdere berichten uit "Op zoek naar een goede en mooie SAAB 95".
Ik heb een deal met Peter in Denemarken. Na een aanbetaling van 250 euro heeft hij zijn SAAB 95 voor mij gereserveerd. Door al het Coronagedonder mocht ik niet eerder Denemarken inreizen. Nu mag het weer, ik heb ondertussen mijn twee Pfizers gehad en ik heb voor de zekerheid nog even een sneltest laten doen.
In ons dorp heb ik een autoambulance gehuurd en daar ga ik mee naar Denemarken. De reis is nog een week uitgesteld omdat ik wat problemen met mijn rechteroog had...
Om zeven uur vertrek ik en ik verwacht tussen vier en vijf uur in Midden Jutland aan te komen. Daar heb ik een hotel gereserveerd, zodat ik de volgende dag rustig en bij daglicht naar huis kan rijden.
De reis verloopt voorspoedig. Met zo'n lege tandemasser kun je toch lekker doorrijden. Onderweg zet ik zelf koffie met een pruttelpotje op een gasbrander. Zo reizend kom je weinig andere mensen tegen.
In Hamburg heb ik een half uur vertraging omdat men daar de wegen bij de Elbetunnel onder handen neemt. Er wordt in Duitsland veel aan de wegen gewerkt, is ook wel nodig trouwens.
Tussen Hamburg en Denemarken wordt het steeds rustiger. Mijn gedachten dwalen af. Ik ben onderweg naar onze SAAB. Is het nu een HIJ of een ZIJ? Sommigen hebben hun SAAB een naam gegeven. Vroeger hadden wij een SAAB 96 die we SAABINE noemden. Onze SAAB 95 is wit. In Duitsland noemden ze vroeger de VOLVO ES1800 Schneewitchensarch of doodskist van Sneeuwwitje. Tja je zult er maar in moeten rijden.. Een witte SAAB 95 in het Zweeds sneeuwwitje noemen wordt zoiets als Snövit. Dat klinkt ook een beetje sneu.
Wij gaan onze SAAB niet personificeren en ook geen verkleinwoord gebruiken. Het wordt gewoon Onze SAAB!
Ondertussen ben ik bij de Deense grens aangekomen. Er staat al een hele rij. Uiteraard worden alle buitenlanders er uit gepikt. Ik moet opzij een soort tent inrijden. Daar krijgen ze natuurlijk al mijn paperassen te zien en wordt tevens mijn paspoort gescand. Gelukkig mag ik zonder verder gedoe doorrijden.
Het valt mij op dat hier nergens een bord staat met Welkom in Denemarken!
Wanneer je vroeger naar Denemarken op vakantie ging, dan kwam je in een oase van rust terecht. Op de snelweg reed men bijna stapvoets en er was naar verhouding weinig verkeer. Dat is nu wel anders. Lekker allemaal op de linker rijstrook rijden en mekaar het leven zuur maken. Zou dat ontwikkeling zijn?
In Jutland moet ik de snelweg verlaten en wordt het tweebaans. Het tempo gaat naar beneden en alle gelegenheid om de mooie natuur te bewonderen.
Om vijf uur ben ik bij het hotel in Viborg. Valt me nog niets tegen. Morgen gaan we verder.
...)
