Ik kom hier waarschijnlijk later nog weleens wat uitgebreider op terug aan de hand van concretere voorbeelden n.a.v. andere topics, maar tot zover alleen dit:Rutger schreef:In het kort: ik denk dat je het allemaal een beetje te serieus neemt en dat je nogal overdrijft. En mocht het niet serieus bedoeld zijn, dan ben ik er mooi in getrapt.
disclaimer: ik heb enige ervaring met de materie dankzij mijn werk als webdeveloper
Misschien maak ik me te druk, maar ik ben niet paranoia. En op zich is er niets mis met reclame, maar wel met sommige methodieken.
Gamma, bijvoorbeeld, gebruikt haar kraskaartacties voor hetzelfde doeleind; prijs= een leuke auto of 1000 euro in klusartikelen. Aviko doet het ook via de patatboer; prijs= 99 van de 100 keer een korting bij Bever Zwerfsport bij een uitgave van 100 Euro.
De overeenkomst: beide bedrijven verzamelen persoonlijke gegevens over hun klanten via moderne media als internet en mobiele telefonie.
Het verschil: Gamma keert zoals beloofd aan enkele gelukkigen en hele mooie prijs uit en hanteert vrij duidelijke voorwaarden en criteria.
Terwijl Aviko met de actie slogan altijd prijs, mensen eerste hun mobiele telefoonnummer kenbaar laat maken, om ze vervolgens naar een site sturen om hun volledige gegevens in te voeren en aan de hand van een via sms-verstuurde code te verifieren dat het mobiele nummer bij die persoon hoort. De actievoorwaarden tonen dat je door deelname toestemming geeft je gegevens ook te laten gebruiken door andere bedrijven dan Aviko. Daarnaast blijkt altijd prijs een loze belofte, daar je eerst €100 moet spenderen om je prijs in ontvangst te kunnen nemen.
Het zijn dit soort praktijken die mij aan het denken hebben gezet.
Nu hadden bedrijven ook al voor het internettijdperk zulk soort acties, maar in grote lijnen zijn er een paar dingen die mensen door de leukigheid makkelijk vergeten:
1 - ondanks privacywetgeving wordt deze niet door elk bedrijf nageleefd
2 - hele grote ondernemingen delen informatie met dochter en zusterfirma's
3 - kleine ondernemingen worden nog weleens opgeslokt door dit soort grotere ondernemingen
4 - dit soort gegevensbestanden zijn goud waard voor mensen die ze willen koppelen aan andere gegevensbestanden; waarbij nonsens kan worden weggefilterd
5 - in het voorbeeld van Reed/Elsevier wordt er naast het feit dat via cookiesgegevens worden opgeslagen in een database (want dat gebeurd er dus wel degelijk) geen aanduiding over privacybeleid kenbaar gemaakt wat het an sich al vragelijk maakt of ze zich aan houden.
Ondertussen ben ik mij er uiteraard van bewust dat heel veel sites via cookies informatie verzamelen en daarmee theoretisch snode dingen mee uit zouden kunnen vreten. In dit geval is het opmerkelijk dat mensen worden verleid om uit te proberen hun naam in te vullen. Want hun naam + ipadres heel interessant zijn om te koppelen aan andere databases die Reed/Elsevier legitiem heeft verkregen.
Nu zeg ik niet dat zij er per definitie op uit zijn om mensen kwaad aan te doen of schade te berokkenen. Maar dit soort methoden worden gebruikt om Direct Marketing acties bij callcenters te gerichter te kunnen uitvoeren.
Veel mensen vinden het vervelend dat ze telefonisch of schriftelijk worden lastiggevallen en vragen zich weleens af hoe men hen heeft geselecteerd.
Daar liggen o.a. dit soort acties aan ten grondslag.
Eerlijk gezegd begrijp ik niet zo goed waarom je meent dit te moeten verdedigen. Ik persoonlijk keur het af.
Het lijkt erop dat hoe meer mensen bedrijven laten merken niet te willen worden lastiggevallen en successievelijk de overheid de burger probeert te beschermen middels wetgeving, hoe slinkser de marketingguerilla wordt.
Bovendien moet gezegd dat het afhangt van je provider of aan de hand van je IP-adres je locatie te herleiden valt. Nederlandse ip-nummers zijn meestal te herleiden tot een een plaatsnaam, soms zelfs tot straatniveau (d.i. zonder huisnummer). Enkele providers lijken dit te hebben beperkt tot het niveau van de server in hun data-centum. Software waarmee dit te onderzoeken is is gratis verkrijgbaar.
Maar goed, noem mij maar overdreven of paranoia. Dat maakt mij niet uit.