Nadat mijn mooie 900 in 2010 te vaak stuk ging om er nog op te kunnen vertrouwen besloot ik er een eind aan te maken. Aan het Saab-rijden dan
Ik besloot iets heel geks te doen en gewoon een nieuwe auto te nemen (zakelijke rijder). Wilde geen onzinnige sloep en geen saaie bak. Wilde zowel een familie-kar (2 kinderen) als iets wat ik gaaf vind. Dan is er niet heel veel keus.
En zo werd het de Lancia Delta, de auto die ik gewoon het mooist vond. Maar ja, wel een Italiaan he.... De plaatjes staan hier, ik heb die versies met het zwarte dak, zonder sjonnie-velgen.Wat zijn mijn bevindingen na 10 maanden en 30.000 km? Wel: Overall zijn die erg goed.
Hieronder de zaken die mij in positieve zin zijn opgevallen:
[*]Degelijkheid. Alles voelt degelijk aan. Nog geen kraakjes of piepjes, geen loslatende onderdelen of versleten of lelijk geworden plastic.
[*]Zuinigheid: 1 op 14 bij rustig rijden, op euro 95. Dat was met de Saab 1 op 11 met Superbenzine. Ik rij veel op cruise control, altijd iets harder dan je mag.
[*] De 1.4 T rijdt sportiever dan gedacht, ik had hem gezapiger verwacht. Komt ook bij mij door de 17" wielen en de brede banden, de heerlijk zittende sportstoelen denk ik. Maar je kan er best aardig mee scheuren. Niet te vergelijken met mijn 900S die ook 140 PK had toen ik hem kocht: De Lancia is veel springeriger, en de Saab was meer een snelle tank. Maar de bak en het stuur en dergelijke zijn erg fijn.
[*]De Delta is ruimer dan gedacht. Met 5 man op vakantie, 2 kinderen en 3 volwassenen (!), is goed te doen, met een dakkoffer. Al moet gezegd worden dat een volwassen persoon niet lekker zit in het midden op de achterbank. Als je de hoedenplank weghaalt en goed stapelt sta je verbaast wat je mee kan nemen. En qua performance doet een zwaar bepakte 1.4 turbo gewoon lekker zijn werk.
[*] Tot slot niets dan goed over mijn garage Halan in Amsterdam. Wordt altijd goed geholpen, en regelmatig wast men gratis en ongevraagd de auto.
Maar... Wat valt er dan tegen aan de auto? Tja, wat echte (Italiaanse?) knulligheden:
[*]Spiegels klappen niet automatisch in. (edit: wel electrisch, maar niet bij afsluiten auto.) Ook niet via de afstandsbediening. Kon bij mijn eerste Delta uit 2000 ook al niet. Geen voortgang in 11 jaar?
[*]Bediening van met name de MP3-s is wat knullig. Je kan niet lekker door de muziek navigeren. En dat met je mooie Blue and Me.
[*]Bediening van de navigatie (invoeren van bestemmingen) is onhandig.
[*]De voorruit weerkaatst het dashboard bij bepaalde zonlicht-inval, beperkt het zicht. Een zonnebril verhelpt dat overigens voor 95%.
[*]Bij volgas met bepaalde schoenen kan je blijven ‘haken’ achter afwerkplastic bij gaspedaal.
[*]Voor het starten van de motor bij het stop-start systeem moet je wel heel diep het koppelingpedaal indrukken. Daardoor slaat de motor soms snel af. Beetje hinderlijk.
[*]Grote draaicirkel en soms wat slecht zicht wegens de extreme carrosserie. Maar ja, dat is een keuze.
Er is maar één ding waar ik echt niet over te spreken ben: Het mooie open dak. Dat ruist te hard. Ben ik 3 keer mee terug geweest, de laatste keer is het redelijk verholpen maar nog steeds bij 120 km+ of bij tegenwind bij 100 km+ maakt hij echt teveel herrie. Ik hoop dat ze bij de grote beurt nog wat kunnen doen.
Kortom: Eigenlijk staat of valt je oordeel heel simpel met de volgende vraag: Zou je hem weer kopen nu je er 30.000 km mee hebt gereden? Het antwoord is volmondig JA. Alleen over dat dak zou ik twijfelen.
Dat kan behoorlijk hairy situaties opleveren op de Autobahn.
Ach, zo leer je nog eens wat.
Maar vooral opmerkelijk was de wegligging en rijgedrag bij die snelheden. Echt 'pink aan het stuur', dat werk. Viel niets tegen.
