Zo....het was de hoogste tijd. Ik heb altijd al een zwak gehad voor een Saab 900 classic. Waarom ik dan toch in een Japans koekblik eindigde? Iets met degelijkheid en (verkeerde) zuinigheid. Ik heb nog nooit met plezier in een auto gereden. Totdat ik de gok waagde, op aandringen van mijn zoon van 8: "Mama, onze auto past niet bij jou, koop nou gewoon toch een Saab." Sinds de Saab er is zit ik niet meer met hangende mondhoeken achter het stuur maar met een grote glimlach. Wat een plezier om in te rijden. En ja, er is roest zichtbaar, en er is ook roest die ik niet zie als ik rijd maar waar wel iets aan moet gebeuren voor de volgende APK, maar dat mag de pret niet drukken. Met een beetje liefde, wat spaargeld, aandacht en een sleutelcursus moet het helemaal goed komen. En zo niet: dan heb ik in ieder geval het plezier gehad van een geweldige auto onder mijn kont. Mijn Saab avontuur is begonnen!
Bedankt! verheug mij op het Saab avontuur. Stap 1: de boel eens grondig oppoetsen is genomen. Stap 2: een grote beurt want bijna 300.000 op de teller moet nog genomen. En die sleutelcursus? Die komt daarna: eerst maar eens iemand er naar laten kijken die wél weet wat hij/zij aan het doen is. Dat rijdt toch een stuk relaxter:-)