Het geschiedde in die dagen dat het nogal glad was op de weg. Gladjes glijden ze met het verkeer mee en alsnog beginnen beiden weer te keuvelen over het verloop van de aanschaf. In hun nopjes zijn ze! Peter vertelt nog even in detail hoe hij die onregelmatigheid in het dashboard heeft weten te fixen, Pa kijkt eventjes mee... en BAM. Met een schok staan ze stil. Het verkeer was plotseling gaan remmen en zij waren te enthousiast geweest over het interieur... oh wat stom!!!
De hele voorkant van hun geliefde Golfje boort zich in de achterkant van een Saab... een cabriolet nog wel. Stomverbaasd en met knikkende knietjes komt Peter uit de VW. Die Saabs zijn duur... en er zitten meestal mensen in van goede afkomst.. doktoren, advocaten en zo. Oh mijn god.. hoe moet dit. Tranen schieten in z'n ogen. Pa kan dat leed bij zoonlief niet aanzien en begint ook al te treuren.
't Komt wel goed zoon.. 't komt wel goed. Wanneer dat mag Joost weten..
Zullen we Peter maar achter de tralies zetten en nooit meer z'n rijbewijs teruggeven.. of toch niet..? Of zullen we de hand over het hart strijken en accepteren dat hij minstens zo gek is op z'n Golf dan wij op onze Saabjes?
PS: Wel ontzettend klote voor je Saabrio uiteraard.. man, wat zou ik dat klote vinden.
