Ik zoefde afgelopen week laat in de avond in mijn kerngezonde 9-5 over de A7 richting huis, gezeten in een comfortabele Aero-stoel, het nightpanel actief, mijn favoriete klanken ten gehore brengend via de Bluetooth, kortom: niets te wensen over hebbend. Ineens dacht ik: als iemand mij bij de eerstvolgende stop vijftig mille biedt voor deze heerlijke sedan, dan zou ik volgens mij het aanbod vriendelijk afslaan. Ik zou geen waardig vervanger kunnen bedenken voor onze gezins-9-5; een automobiel dat me dezelfde positieve emotie, hetzelfde comfort, evenveel souplesse en een dergelijke uitstraling zou bieden. Gewoon geen, zoals Saapie ook al hoofdbrekens kreeg over een aanstaande/volgende leaseauto. Wat moet je kiezen?
Mijn zwarte 9000 zou ik ook trouwens niet laten gaan voor een dergelijk bedrag, ook al hoef ik die nadien niet per se te vervangen aangezien het een hobby-auto is. Maar wel
mijn hobby-auto, en ik ga daar voorlopig geen verandering in brengen. Over de andere 9000 en de 900 turbo zou ik op zijn minst lang moeten nadenken.
Aangezien 99% van de Saabs in Nederland geen vijftig mille waard is riep het bij mij de 'Man bijt hond'-achtige vraag op: wie zou zijn Saab ook niet laten gaan als iemand stante pede vijftigduizend Euro bood?