Op 28/68-29/68 van dat blad - reportage over Stockholm met schitterende foto's - wordt de auteur met een Whatsappje door zijn jongere broer gecorrigeerd. Sorströmming is toch met twee puntjes op de o, leest hij op zijn scherm. Martijn trekt even een zeer vies gezicht bij de gedachte aan deze gefermenteerde haring. "Ze laten de haring gisten. Het ruikt vreselijk, maar de Zweden eten het bij het leven", zegt hij met een lach.
Doet me denken aan de delicatessen uit de IJslandse keuken. Met als topper gefermenteerde haai (hakarl)...het beruchtste gerecht van dit land. Smakelijk.
(zoals voor mij toppers uit de Nederlandse keuken zeer smakelijk bevonden worden.
Zure/rauwe haring, haché, bloedworst, balkenbrij, stamppot, snert.....de benamingen al....maar enkele keer dat er in Holland goed en lekker gegeten wordt. Met Kerstmis. Fonduen !
Dat deden we vorig jaar. Deze Kerst gaan we gezellig
gourmetten...balkenbrij, rookworst van de Hema, ja ook aardappelen, groente, vlees en midden in het bord een plas jus....als toetje deze keer geen dubbelvla
(geen chocola/kän Schoggi) maar overheerlijke (overheerlijk !) drilpudding.)
93....dat iedereen betrokken bij dat magazine daar geen besef van heeft. Iedereen, geen uitgezonderd. Zie hoe klein maar weer ons eigen wereldje, ons milieu, OSM
(de emoticon buurjongens) ons soort Saabrijders is.
Troostrijke gedachte. Het had nog erger kunnen wezen. "mijn auto moet iets hebben""....mijn auto, mijn Caab 93.
