1 miljoen Saab mijlen

[collega]

Maximaal 10.000 tekens in 1 plaatsing

[Steve-O]

http://img246.imageshack.us/img246/63/p ... 005gq2.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

+


https://farm3.staticflickr.com/2844/876 ... 7544_z.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

+


http://www.schoenstatt-antofagasta.cl/c ... 201024.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

[Steve-O]

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/c ... yane_6.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/c ... 8-17_U.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

Leuk artikel, maar leest het zo niet lekkerder met de link tussen IMG-tags?

[Sander]

Maximaal 10.000 tekens in 1 plaatsing

Je kunt toch gewoon antwoorden in 1 topic?
(berichten samengevoegd)

[collega]

Ok, genoeg gespeeld, het wordt tijd voor de Saabs (met één tussendoortje).

In 1991 was ik eindelijk zo ver dat ik aan een echte auto toe was.
Kompier in Heerlen had een 900 T 16S staan, een echte. Kenteken RN-09-HJ. Het was een auto die oorspronkelijk gekocht was door een Amerikaan die op de NAVO-basis in Brunssum werkte. Dat betekende natuurlijk dat alles er op en aan zat:
Leer, airco, cruise control, elektrische spiegels, ramen en schuifdak. Ik vind de combinatie van een zwarte carrosserie (zonder zijskirts, zonder whaletail), met cognac-kleurig leer eigenlijk nog steeds de mooiste: stoer en toch vriendelijk.

http://img153.imageshack.us/img153/5460 ... 55fxtv.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik heb helaas geen foto van de auto (en ook niet van de andere, alles voor 1997 is in een boedelscheiding blijven hangen, en van de auto’s daarna heb ik eigenlijk zelden foto’s genomen)
De auto was van 1987, maar was nog een steilneus. Bovendien had hij zgn. sealed beam koplampen.
Dat zijn koplampen waarbij huis en lamp één geheel vormen. Ze geven een hogere lichtopbrengst dan gewone lampen, maar gaan elke 50.000 km kapot en zijn dan duur om te vervangen. Om de een of andere bureaucratische reden zijn ze in Nederland verboden. Dat wist ik niet en Kompier heeft het me nooit verteld. Ook niet bij de APK’s. Kennelijk hebben ze altijd gedacht: bij een controle verwisselen we ze snel…
Ik heb er dus altijd een vermogen voor betaald (fl 175 per stuk of zo). Pas toen ik de APK ergens anders liet doen kwam ik er achter. Kompier heeft toen tegen materiaalkostprijs de lamphuizen vervangen.

Toen ik de auto kocht stond er 85.000 km op de teller. Ik heb er van 1991 tot 1997 mee gereden. Toen ik hem verkocht was de stand 285.000. Ik heb hem gekocht voor fl 32.500 (waarbij de inruil van die Hyundai dus compenseerde voor de fl 5.000 die Kompier te veel vroeg.
In mijn herinnering is de auto technisch eigenlijk probleemloos geweest; wat ik me herinner zijn wel terugkerende airco-problemen, en van tijd tot tijd versleten slangen (heb je weleens onderin een veerboot naar Kreta gestaan dat de koppeling niet werkt omdat de slang een lekje heeft en enkele boze Griekse zeelui staan te schelden op je dat de auto nu toch echt weg moet rijden (omdat er tientallen auto’s achter staan…).
We hebben nogal met de auto door Griekenland gezworven: vooral veel vasteland, Peleponesos, Kreta (waar uiteindelijk de Saab-garage in Heraklion (eigenlijk een GM-garage met wat 900 NG-saabs) ontdekte waar het lek zat (als je 10 keer pompte met de koppeling had je wel weer druk, dus het moest ergens in de leidingen zitten)
Het rijden was natuurlijk fantastisch. De eerste zomer met de auto door Griekenland (heen rijden naar Brindisi, daar oversteken, rondtoeren over Kefalonia, Zakynthos en de Peloponesos, in een auto die juist de kleinere bergwegen fantastisch vindt, maar ook een lange Italiaanse snelweg niet schuwt. (en dan in een slaperig Italiaans dorpje helemaal in het zuiden lunchen. In zo’n stadje waar je voelt dat de maffia de baas is, en waar je een restaurant zoekt met een bewaakte parkeerplaats…).
In dat soort plaatsen is natuurlijk het mooie stoere brommen van de Turbo-uitlaat prachtig; als dat in zo’n slaperig stadje tussen de huizen doorbromt.

In Griekenland ging ik terwijl mijn vriendin lag te zonnen regelmatig met de auto een ommetje maken door de bergen:
Dak open, airco aan, en dan volgas. Is er iets leukers?
Ook aanbevelenswaard is: heen rijden naar Brindisi, oversteken met de boot. Zwerven door Griekenland, terug van Igoumenitsa met de boot naar Venetië en dan ontdekken dat je op 150 meter voor het San Marco plein langsvaart

Ook voor mijn werk was de auto perfect: ik woonde toen in Nuenen (bij Eindhoven) en werkte in Venray: in die tijd kon je nog langs allerlei plattelandswegen scheuren die niet omgebouwd waren tot 60 kilometerwegen.
In 1997 was de auto echt aan het verslijten: turbo, airco etc. Ik heb toen een andere auto gekocht en deze te koop gezet:
Op mijn advertentie in het Eindhovens dagblad (fl. 5.500 voor een tien jaar oude 900 16 TurboS met 285.000 km.) werd ik om half 8 op zaterdagochtend wakker gebeld. De auto was verkocht zei de enthousiaste meneer. Gevolg: vier of vijf anderen afgezegd.
De man had een grote Jaguar maar wilde altijd nog Saab rijden.
Helaas zag hij er na bezichtiging van af…
Gelukkig was hij zo sportief om me fl 500 te betalen als schade voor het niet verkopen.
Ik heb de auto toen voor fl 4.500 verkocht aan een meneer van Rotocars uit Oss. Bestaat dat bedrijf nog?

Ik ging veel meer kilometers rijden en ben zo stom geweest om de Saab in te ruilen voor een Citroën XM op LPG. Een heerlijke auto met een fenomenale wegligging, daar niet van, maar technisch een drama, met name de electronica gaf telkens aan dat er iets mis was (wat dan niet zo bleek te zijn) of gaf niet aan dat er iets mis was (terwijl dat wel zo was) Overigens schijnt de tweede generatie veel beter te zijn geweest.

http://imganuncios.mitula.net/citroen_x ... 976820.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

Kenteken DJ-JJ-98, gekocht op kilometerstand 70.000 voor fl 17.500, een jaar later ingeruild voor fl 9.000 op kilometerstand 105.000
Zoals eerder gezegd: een boedelscheiding in 1997. Een prachtige midlifecrisis. Wat doe je dan:
Sommige mannen kopen een motorfiets, maar ik zei op mijn werk dat ik verliefd geworden was op een Zweeds/amerikaanse, zwart koppie, zilvergrijze jurk, supersnel, kon ongelooflijk uit haar dak gaan…

Dat was dus een Amerikaanse import 900 cabrio Turbo, één van de eerste 250, steilneus, kenteken LJ-NP-66. Stand in mijlen 85.000, kilometers 135.000

https://lh5.googleusercontent.com/-e0WS ... C04351.JPG" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik heb hem begin 1998 gekocht bij Jan Beer, een niet altijd even goed bekend staande Saab- en Porsche-handelaar (maar dat wist ik toen nog niet).
Toen ik de auto (met de beruchte drietrapsautomaat) kocht ben ik als eerste drie weken in het voorjaar door Zuid Spanje gaan toeren. Kan ik iedereen aanraden; door de Spaanse bergen in de lente. In steden als Granada was de prijs voor stalling in de parkeergarage hoger dan de prijs voor een kamer in een pensionnetje.
Ondertussen bleken wel steeds meer gebreken aan de auto:
De automaat werd vervangen door een handbak, de kap moest ik reviseren, de stoelen opnieuw bekleden, de turbo vernieuwen, de motor vervangen, maar toen dat allemaal gebeurd was was het geweldig, en heb ik 100.000 mijl, 160.000 km met de auto gereden, tot eind 2001.

Ik was een keer samen met een collega bij een klant in Noordoostpolder: hij met zijn Citroën DS, ik met mijn Caab (die we toen nog niet zo noemden). De klant liet ons uit en liep mee naar onze auto's, keek er even naar en zei: "Zijn dat jullie auto's? Bij zo'n bedrijf (Pentascope), wil ik ook werken!" Dat snapte ik, want hij reed een VW Sharan...

Ik heb de auto overigens vorig jaar bij een garage in de buurt zien staan. Met een nieuwe teller erin met 160.000 km op de teller, opnieuw gespoten, met een zalmneus (eeuwig zonde!!!), met een nieuwe kabelboom, voor een charmante prijs (€ 10.000 of zo).

We zijn in de auto getrouwd en hebben hem uiteindelijk weggedaan omdat een kind in een cabrio niet geweldig is.

Voor mijn vrouw had ik al vlak daarvoor een witte 900 classic 5-deurs gekocht (iets veiliger dan het Peugeotje 309 dat ze reed…). Een witte, met een 2.1 ltr motor en een schuifdak (en verder optieloos), gekocht in 2000 voor fl 9.000 en verkocht in 2007 voor € 1 aan een mij bevriende asielzoeker. Kilometerstand bij aankoop 155.000 en bij verkoop 210.000. Kenteken DB-FS-90.
Een foto van een witte 5-deurs classic kan ik op internet niet vinden; daarom maar een driedeurs erbij geplakt

http://www.jendvandenbosch.nl/media/saa ... 0deurs.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;

in het volgende deel de 9000 CS 2.0i die ik in plaats van de 900 cabrio gekocht heb, + de 9000 2.0 lpt die hem opvolgde.

[collega]

Oh ja, lieve lezers, commentaar, reacties en aanvullingen zijn meer dan welkom!!!

Goed, en dan komt altijd alweer dat ellendige keuzemoment:
De cabrio is niet meer geschikt (achteraf kijk je een koe in de kont en had ik moeten zeggen: ik houd m gewoon voor erbij; maar ja, da’s achteraf).
Wijlhuizen in Ooij deed me een aardig inruilaanbod (€ 6.500, 4 jaar daarvoor en met 160.000 km minder op de teller gekocht voor € 9.500) als ik bij hem een zwarte 9000 zou kopen. Een Burgundy), kenteken LR-BH-01, alle standaardluxe aan boord (beige leer, ACC, electrische dingetjes, cruise control), met een gewone 2.0i motor, geen Turbo dus, zelfs geen turbo.
Alleen keek ik erg bedenkelijk bij de kilometerstand: 195.000, en ik wilde er gas in hebben.

We hebben toen de volgende afspraak gemaakt (eigenlijk een vorm van een hele lange garantie kopen): ik betaalde hem per kilometer 4 cent (de eerste 100.000 km incl BTW, daarna excl. BTW) en daarmee nam hij alle normale ROB (Reparaties, Onderhoud en Banden) voor zijn rekening. We hebben nog wat dingen op papier gezet over onzorgvuldig gebruik en over wat te doen bij ruzie en daarmee was de aankoopprijs van € 13.500 incl. gas een feit.
Dat is een prima koop geweest.
Ik heb bijna 200.000 km eigenlijk probleemloos met de auto gereden. Alleen het reguliere onderhoud.
Alleen op het allerlaatste moment, na 395.000 kilometer, stond ik bij Utrecht met een kokende motor . Zelfs dat is nog gerepareerd.

Ik heb met de auto in Autoweek gestaan:
http://www.autoweek.nl/magazineartikel.php?id=9382" onclick="window.open(this.href);return false;

Toen had de auto ruim 350.000 kilometer gedraaid en bij Autoweek namen ze toen de volledige onderhoudshistorie op.
Ik weet dat ik een keer bij Gol was om te kijken naar een andere auto (alleen kijken) en één van de monteurs zei: oh die auto. Dat nummer van Autoweek heeft bij ons maanden op de wc gelegen en elke keer keek ik met verbazing naar de onderhoudshistorie: behalve de gewone beurtjes helemaal niets, ja een keer banden of een uitlaat, maar dat was het dan.
Ik denk ook dat Wijlhuizen aan de afspraak verdiend heeft, maar dat gun ik hem van harte, want de auto was prima, de kilometerprijs heel fatsoenlijk en het onderhoud goed en zorgzaam: tevreden dealer en tevreden klant, waar vind je dat nog?

En verder is het natuurlijk allemaal zeer saai en degelijk. De auto startte altijd, alles deed het altijd, bracht me overal naar toe, en had meer dan voldoende ruimte voor man, vrouw en kind. Drie weken vakantie, naar verschillende campings in Europa (wel gehuurde tenten en caravans) en alle bagage onder de klep, met een behalve dochter, haar speelgoed en het eten een lege achterbank. Maar heb je wel eens op een nachtelijke rit vanuit de Vendee naar Nederland meegemaakt dat je dochter van 4 niet wil slapen en maar één liedje wil horen: “Ik ben Kabouter Plop”. Ik geloof dat we die zin die nacht wel 700 keer gehoord hebben.

Na die kokende motor werd het, in 2006 tijd voor een andere auto. Wijlhuizen had een aardige 9000 staan, een zwarte, alweer, nu met een 2.0 lpt motor. Uiteraard weer zo’n doe maar alles versie (een Beverly?). Kenteken PH-SG-52, km.stand 150.000, 1996.
Ik kreeg nog € 1.250 voor de oude terug. Dat heeft me overigens een probleem opgeleverd: ik had de auto bij Wijlhuizen laten staan, wel verkocht, maar om de een of andere slordige reden de papieren nooit afgeleverd. De auto stond dus op mijn naam, maar was wel uit de verzekering gehaald. Een paar maanden later kreeg ik opeens een boete van € 400 thuisgestuurd wegens het misdrijf van onverzekerd deelnemen aan het verkeer. Dat gaat via Leeuwarden, is puur administratief (je begaat het misdrijf al door het enkele feit dat de auto op jouw naam staat. Of ermee gereden is doet niet terzake). Ik heb de zaak laten voorkomen en Ruud Wijlhuizen gevraagd als getuige op te treden.

Daar sta je dan voor de rechtbank, tussen allerlei katvangers en ander raar volk.
Gelukkig luisterde ik goed naar de argumenten van mijn voorganger, dus toen rechter en OvJ me begonnen door te zagen kon ik me verweren met een beroep op onwetendheid en in ieder geval pleiten voor een voorwaardelijke veroordeling. Dat is gelukt, geen boete hoeven betalen, maar wel veroordeeld voor een MISDRIJF… Overigens mocht mijn getuige niet getuigen. Waarom niet? Geen flauw idee.

Goed, die Beverly kostte me € 7.000. Om de een of andere reden beviel de auto me niet. Waarom niet? Eigenlijk weet ik dat niet. Wellicht het interieur. De auto was zwart van buiten en zwart van binnen, met een donker houten dashboard. Alleen maar somberheid. De motor was heel prettig (zoals jullie weten maakt de lpt hem al heel levendig), maar af en toe had ik wel wat kleinere klachten (niet starten bijvoorbeeld).
http://img831.imageshack.us/img831/3627 ... erlylp.jpg" onclick="window.open(this.href);return false;
Overigens heb ik een keer een heel merkwaardig probleem gehad met de auto: ergens op de A50 bij Veghel hoorde ik een daverende knal, en vervolgens deed de aandrijving het niet meer.
Nadat de auto naar Wijlhuizen gesleept was bleek dat de koppelingsplaat in vier stukken was gebroken. Dat was in ieder geval zo bijzonder dat de leerlingmonteur hem mee naar zin klas genomen heeft ter leeringh ende vermaeck.

In ieder geval begon het te jeuken en ik wilde iets anders:
Uiteindelijk kwam ik bij Robert Wiering terecht waar een zwarte classic T 16S op LPG stond. Italiaanse import. RZ-GP-97, volgens de teller 145.000km. Dat kon wel waar zijn (of niet). Toen hij hem te koop had staan zat er rood leer in, met die rozerode afwerking. Het zal wel origineel zijn, maar ik vind t een hoerenkast…
Gelukkig had hij ook een cognac-interieur liggen. Ik vond de donkergrijze velgen er prachtig bij staan.
Wijlhuizen heeft de auto bekeken en kon niets anders zeggen dan “een eerlijke auto”.

Ik heb hem dus gekocht voor € 7.500, mijn vrouw is in de 9000 gaan rijden, we hebben de witte 900 aan een asielzoeker gegeven, en ik heb hem vol laten hangen met een dure navi (Alpine) en Abbott-remschijven (na de eerste sneeuwbui waarin ik helemaal geen grip had; da’s even wennen zo weer zonder ABS).
Ik moet zeggen, het was net of ik weer thuiskwam: een strakke wegligging, een felle turbo, een compacte auto met toch voldoende ruimte voor mijn grote lijf.
We hielden de 9000 voor vakanties en als tweede auto (maar mijn vrouw ergerde zich wild aan het feit dat de auto door de stroom slurpende alarminstallatie regelmatig met een lege accu stond; zo vaak reed ze niet).

De 900 was een auto waarmee ik bij klanten altijd goed terecht kon (ik werk voor gemeenten, kan dus niet met een dure dikke BMW of zo aankomen. Alleen mijn compagnons vonden zo’n oude auto eigenlijk maar raar (de collega’s reden in een Audi A6, een BMW 330i, een Volvo XC90 en één met jonge kinderen in een nieuwe Chrysler Voyager; nou, geef mij m’n Saabje maar!!!).

Toch…
Na ruim een jaar en ruim 55.000 km (stand 203.000) ging er kennelijk iets mis met de liefde, niet dat ik vreemd ging, maar er gebeurden drie rare dingen.
Eerst werd er bij ons voor de deur ingebroken: navi eruit gestolen. Dat was heel merkwaardig, want de dief had er niks aan. Het was zo’n unit waarbij de computer op een andere plek in de auto zat, dus hij heeft alleen een scherm en een cd-lezer gestolen; zelfs de cd-wisselaar heeft ie laten zitten. Maar wel een hoop schade natuurlijk; het halve dashboard aan stukken getrokken. Goed, gerepareerd, en voorlopig iets simpels erin gehangen. Een paar weken later, op de dijk Lelystad- Enkhuizen; een harde knal, en geen werkende motor meer:
Gelukkig op een deel van de dijk waar een vluchtstrook was; in de winter is dat niet echt een fijne plek. De ANWB was er snel en constateerde backfire, en dus een kapotte intercooler.
Nou is dat niet een reparatie waar je een maandsalaris aan kwijt bent (€ 500 of zo), maar het was deel 2.

En weer een week later, op de A2, in de file, opeens rijdt er –gelukkig niet te hard- een andere auto vanachter tegen me aan. Net zo hard dat ik weer tegen mijn voorganger aanrijdt.
Ik had bijna geen schade (ja, die metalen strip om de bumper heen lag er weer eens af), maar het gedoe (mijn voorligger had een leaseauto en moest dus wachten op de politie, ondanks dat hij ook geen schade leek te hebben).
Mijn conclusie was in ieder geval: ze wil van me af.
Gelukkig waren er genoeg kerels die met haar wilden vrijen, zo veel, dat ik mezelf nog in de problemen bracht: ik had al een andere auto gekocht (een 9-5 3.0 V6) en deze te koop gezet.

Opeens waren er, ik kan niet meer reconstrueren hoe, twee mannen die dezelfde prijs hadden geboden en het met me eens leken te zijn.
Ik dacht als Salomonsoordeel: wie het eerste komt mag hem hebben: stonden ze allebei de volgende ochtend voor 8 uur bij Wijlhuizen op de stoep. Net niet vechten , maar de één heeft ‘m gekocht voor € 6.000. Ook hij heeft met de auto in Autoweek gestaan
http://www.autoweek.nl/klokjerond/139/s ... -turbo-16s" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik hoop maar dat de andere man niet meer boos op me is; ik had natuurlijk tegen de heren moeten zeggen: doe allebei nog maar één bod, en de hoogstbiedende krijgt ‘m.
Ik moet zeggen, ik was deze week bij Saab Twente en daar stond (niet te koop) een prachtig gerestaureerde 900 Turbo, de laatste Amerikaanse editie, zwart met cognac leer, en als die te koop was geweest…

In het volgende deel de laatste twee Saabs tot nu toe (de zojuist genoemde 9-5 3.0 V6 en mijn huidige auto, een rode 9000 Aero)
In het laatste deel wil ik dan wat zeggen over kosten, afschrijving, dingen die kapot gaan, waarom een Saab zo leuk is en wellicht iets over de toekomst (toch die Tesla S? )

[johnb52]

We lezen.het allemaal wel hoor, en wat een mooie verhalen!

Alleen vind ik het eigenlijk zonde om daar tussendoor te gaan slowchatten!

Voordat je die Tesla S neemt, zou je dan.niet eerst een 9-5NG proberen?

[taaffert]

Leuk verhaal om te lezen!

[collega]

Voordat je die Tesla S neemt, zou je dan.niet eerst een 9-5NG proberen?

Ik heb de 9-5 geprobeerd; toen hij nog nieuw was twee proefritten gemaakt (één met de eerste versie diesel, en die beviel niet, en één met de 2.0T, en die beviel wel). Maar ik heb nog nooit een nieuwe auto gekocht en dan is de overstap naar € 50.000 wel erg groot (en de afschrijving ook...).

Dus heb ik toen de aankoop uitgesteld, en toen kwam het er niet meer van. Inmiddels maak ik voor mijn werk zo veel kilometers dat ik me regelmatig laat rijden, en de sportieve vormgeving van de nieuwe 9-5 is zodanig dat ik er niet achterin in kan zitten... Koop dan een Estate zou je zeggen...

Maar voor € 75.000 tot € 90.000 wacht ik nog wel even

De Tesla pas ik wel in; kost evenveel, maar geeft 113% aftrek op de investering, waardoor hij toch een stuk goedkoper is. Die 0% bijtelling helpt ook. Toch ga ik ook dat niet doen: de kilometerprijs is toch te hoog (maar als ik uitreken wat die 9000 me de laatste 1,5 jaar gekost heeft: volgens mij (ik ga het dit weekend uittellen) meer dan 10 ct per kilometer aan onderhoud excl, BTW. Gelukkig is de afschrijving bijna 0, de fiscale bijtelling idem en de brandstof ook (LPG-G3)

[collega]

Het laatste deel met rijervaringen gaat over twee auto’s.

Nadat de 900 T16S me had laten staan voor een ander ben ik naar een 9-5 gaan kijken.
Eerst heb ik bij Gol Arnhem gekeken naar een nieuwe ( het was 2008, Dame Edna deed haar best en het model was prachtig).
Ik was inmiddels al een paar jaar zelfstandig ondernemer met een goede omzet, dus ik dacht: eens serieus kijken.
Gol kwam met een voorstel voor een mooie 2.0t op gas, maar uiteindelijk heb ik het toch niet gedaan.

Zoals altijd is het mijn vrouw die verstandig is: “Arie, je hebt nog nooit in je leven een nieuwe auto gekocht, waarom nu dan wel? Bovendien is die bijtelling moordend en als je zo stom bent hem te leasen betaal je hem drie keer: eerst de BPM en de BTW bij aanschaf, dan de afdracht aan de leasemaatschappij en dan nog eens de bijtelling”.
Toen stonden er twee opties: Wijlhuizen had een 3.0 V6 Arc Sedan uit 2003, 113.000 op de teller en Gol (Veenendaal) een 2003 Estate, 3.0V6, met een vergelijkbare kilometerstand. De prijs was ook ongeveer gelijk (Gol was € 1.000 duurder), maar dan komt het kleine verschil: de verkoper in Arnhem was zeer servicegevoelig, maar de auto stond in Veenendaal en de verkoper daar had niet de moeite genomen de auto naar buiten te rijden voor een proefrit.

De 3.0 V6 van Wijlhuizen beviel me zeer (zwart, donkergrijs interieur), de auto zag er goed uit en Wijlhuizen deed me een mooi aanbod (goede prijs, € 21.000 incl. LPG, 200.000 km onderhoud tegen 5ct per km excl. BTW en red carpet treatment (halen en brengen van de auto bij servicebeurten). Verder had de auto alle verwenluxe die je toen in een Saab kon hangen: regensensor, xenon, pdc, electrische stoelen met geheugen, verwarming en ventilatie, achterbankverwarming, inklapbare spiegels, mooie 5-bak-automaat met sport- en winterstand (zie bij de Kill-stories voor dit verhaal)

door collega » do 13 aug, 2009 14:17
op velperbroekcircuit:
naast een Honda Civic coupé, je weet wel, zo'n petjesauto die met brullende uitlaat voor t rode licht stond te wachten
en weg was ik met m'n V6 op LPG (zelfs niet in de sportstand):
dag petje, tot nooit


Ik was altijd al (sinds die Opel Commodore) een 6-cylinder-liefhebber, en deze V6 vond en vind ik geweldig: rustig, voornaam en in de sportstand onbeschoft snel . Ik heb van 2008 tot eind 2011 met ongelooflijk veel plezier in de auto gereden en vond het –voor deze tijd- de heerlijkste auto die ik ken. Zoals de 900 dat in de jaren ’80 was, de Peugeot 504 in de jaren ’70 (en de DS in de jaren ’50): een topauto.
Ik heb van tijd tot tijd proefgereden in andere auto’s (Audi A6, BMW 320D, Mercedes C-Klasse (heb ik een hele dag meegehad), Volvo V70 en S60, en alleen de BMW vond ik beter rijden. Overigens heb ik later proefritten gemaakt in de 9-5 NG 2.0T en tegelijkertijd in de Audi A6 en de BMW 5, en ik vond de Saab beter dan de Audi (en de BMW, helaas, de beste, maar dat is een BMW en daarmee kan ik niet bij mijn klanten aankomen).

Ik heb er in die 200.000 km weinig problemen mee gehad; een kapotte kacheldinges bij 35 graden in Frankrijk, een kapotte LPG-pomp en aan het eind werd me verteld dat ik op termijn iets met de kleppen moest laten doen (ik ben zo atechnisch als…) op het forum kan ik alleen deze terugvinden
viewtopic.php?f=8&t=62826" onclick="window.open(this.href);return false; en een rare maar lichte vibratie aan het stuur en een inzakkende cilinder, nee, niet van de motor, maar van het slot op de middentunnel.
Op een gegeven moment merkte ik wel dat de auto me een beetje begon te vervelen en toen ben ik een discussie begonnen over het pimpen van m’n 9-5: tunen, alu dashboard, spoilertje achterop en een behaatje aan de spiegel
viewtopic.php?f=8&t=98855" onclick="window.open(this.href);return false;

Opeens raakte ik in dat debat verzeild in de discussie: wat is beter: een 9000 of een 9-5. Vanaf dat moment ben ik rond gaan kijken naar een 9000, eigenlijk tegen beter weten in.
In de laatste dagen van 2011 liep ik tegen een rode Aero op van een particulier. Kenteken 90-RG-DZ (ik zeg: 90 Rode Grote Dappere Zwaardvechters, mijn dochter: 90 Rode Grote Dikke Zuipers.
Ik heb de 9-5 aan een vriend verkocht voor € 3.500 op km. stand 313.000. Hij heeft er een jaar in gereden en hem met de stand 350.000 ingeruild voor € 2.500 op een Volvo S80.

Ik heb de Aero in goed vertrouwen gekocht (en met een aanbeveling van de garage waar hij al die tijd in onderhoud was geweest) en als hij rijdt is het inderdaad een fantastische auto, maar een auto van dat bouwjaar (1993) en met toen ik hem kocht 240.000 km op de teller, daar moet je geen 60.000 kilometer per jaar mee willen rijden.
Het is een rode Aero, zwarte bekleding, deep dish Aero-velgen, indertijd in België als eerste verkocht aan een diplomaat. Om de een of andere reden zit er een shift-up signaal op als je meer dan 2500 toeren maakt (handgeschakeld dus). De vorige eigenaar heeft de TCS eraf laten halen (dat heeft hem een vermogen gekost), en heeft tot gevolg dat eigenlijk alle elektronische systemen van tijd tot tijd kuren vertonen, en dat de cruise control het soms wel, soms niet, soms een beetje, soms een stukje doet.

Ik zit zo veel in mijn auto dat ik niets af wil doen aan voorzieningen. Bovendien zit ik vaak achterin te werken en laat me dan door een student-chauffeur rondrijden.
Daarom zitten er de volgende extra’s op:
• Een Alpine 1-DIN opklapnavigatie
• Nieuwe speakers
• Parkeersensor
• Getinte ramen achter
• Carkit voor
• Carkit achter
• 220-voltstopcontact achter
• Achterbankverwarming (alleen rechts)
• Xenon-verlichting
• Bekerhouder in de middenarmsteun en in het dashboard (achterin niet, de middenarmsteun is uit een jaar dat dat nog niet had )
• Winterbanden met extra velgen

Verder heb ik er LPG in laten monteren bij Mesman in Helmond (Vialle, witte injectoren, geloof ik). De RDW heeft ‘m als G3 ingeschreven.
De liefhebber mag zelf tellen wat ik aan extra’s heb uitgegeven. Ik schat in dat ik de aankoopprijs van € 5.900 (te veel, te veel, ik weet het, maar liefde…) niet helemaal nog een keer betaald heb aan extra’s.

Binnen een maand na aankoop, en nog voor de montage van de LPG liep de motor warm, zeer warm, en kon ik er nieuwe koppen inzetten. Geluk bij een ongeluk, want toen kon ik er meteen geharde klepzittingen in plaatsen voor de LPG.
In de afgelopen 1,5 jaar is verder bijna alles vervangen wat vervangen kon worden:
• Turbo (oh ja er zit nu een draaischijfje in waardoor je de turbodruk handmatig kunt opvoeren als je dat wilt)
• Waterpomp
• Startmotor
• Brandstofpomp
• Koplampwissers
• Koplampglazen
• Remcylinders
• Uitlaat (oh nee, die niet)
• Multiriem
• Condensor van de airco

Uiteindelijk heeft de garage aan mij incl BTW een omzet van ongeveer € 12.000 gehad in 1,5 jaar. Op 95.000 km is dat ruim 10 ct excl. BTW.
Dat is veel, te veel; 7,5 cent was heel redelijk geweest.
Om het te vergelijken: er is een klassiek leasebedrijf (P50) dat klassieke auto’s least. Die rekenen voor een 15 jaar oude BMW 750i 12-cylinders ook een all-in tarief van 10 ct excl. BTW.
Waarom heb je je verlies dan niet genomen en de auto weggedaan?
In de eerste plaats: als hij rijdt is het een heerlijke auto! Snel, fel, comfortabel, ziet er stoer uit, veel ruimte achterin, exclusief, en dat vermogen bij acceleratie blijft een wonder!

Overigens vinden ook die student-chauffeurs, die in heel wat dikke auto’s rondrijden, het elke keer weer een bijzondere ervaring om de 9000 te laten accelereren. Bijzonder vak is dat overigens. Chauffeurs moeten veel rustiger rijden dan ze zonder achterinzitter ooit zouden doen. Logisch natuurlijk: ik zit te werken en kijk niet naar buiten, dus kan niet anticiperen op wat er in het verkeer gebeurt. Ze plannen hun reistijden ook altijd heel ruim, want veel harder dan 110 wordt er meestal niet gereden, steeds op de rechterbaan (behalve als we te laat zijn en ik toestemming geef ).
In de tweede plaats: je hoopt steeds dat dit het laatste is (wat zou er in vredesnaam nog meer kapot kunnen?).
In de derde plaats: als ik de kosten per maand afzet tegen een nieuwe geleaste 520D Touring, incl. een bijtelling ad25% van € 60.000, rij ik nog steeds op een koopje.

Er zijn verder weinig auto’s waar ik makkelijk in pas, en zeker niet waar ik makkelijk op de achterbank pas; zelfs de 9-5 sedan is eigenlijk iets te krap.
Achteraf gezien, ik heb het in een tussenbericht gezegd: zo’n auto moet je doen als je 15.000 tot maximaal 25.000 kilometer per jaar rijdt; dan is het overzichtelijk en goed te doen. Nu belast ik de auto gewoon te zwaar, voor zo’n oud beestje. Maar ach, ik ben net naar België geweest, rondrijdend in de heuvels van de Ardennen, en wat is het dan een lekkere auto.
Een ander, bijzonder verhaal dat ik nog niet verteld had: in 2011 is mijn vader op 91-jarige leeftijd na een prachtig leven rustig en kalm overleden, maar ik moest natuurlijk nog wel naar de begrafenis, vol met internationale en diplomatieke gasten, en ik had een hoofdrol als ceremoniemeester.
De begrafenis was in Leiden. Op de A12 stond bij Driebergen een dikke file. Ik onderweg nog de politie gebeld of die me wilden begeleiden, maar er was geen auto beschikbaar...
Gevolg: tussen Utrecht en Alphen heb ik op de afgekruiste spitsstrook met bijna 200 km per uur de verloren tijd ingehaald. Geen bon en een heel mooie ervaring.
Met enig verdriet ben ik daarom aan het rondkijken naar een andere auto.

En voor deze heb ik dan een paar dromen:
Het leukste zou zijn hem om te bouwen tot 4-deurs cabrio. Kan dat? Heeft iemand dat ooit gedaan. Ik zag dat er een Amerikaans bedrijf was dat dat – voor een vermogen – deed. Ik heb ook ooit wel eens iemand gezien in Saabberichten die zijn 900 classic 4-deurs tot cabrio omgebouwd had. Klein probleempje: kap opbouwen kostte een half uur omdat er allerlei ingewikkelds rond de B-stijl moest gebeuren.

Alternatief is: gas eruit, turbo vol opschroeven, paar dagen racetraining op Zandvoort volgen en kijken hoe hard hij (en ik) de Nordschleife rond kunnen.
Derde mogelijkheid: aan mezelf terugverkopen voor € 500 en ermee naar Dakar voor het goede doel

Maar ik kan hem natuurlijk ook gewoon plat inruilen of verkopen…

In het laatste deel, zoals gezegd:
• Wat kost dat nou, 1,3 miljoen kilometer autorijden? Niet het onderhoud, dat heb ik niet bijgehouden, maar de afschrijving.
• Waarom Saabs?
• Wat na deze?
• Ben ik nou normaal, 5 kapotte motorblokken op 13 auto’s (allemaal tweedehands)?

[collega]

Laatste deel, niet het rijden, maar de andere dingen, te beginnen met het geld.

Ik heb van 1979 tot 1991 (en daarna nog in 1997-1998) in “niet Saabs” gereden, zie deel 2. In totaal heb ik aan die auto’s € 26.675 uitgegeven (gemiddeld € 5.300) en bij inruil de helft teruggekregen: € 13.875. In 13 jaar is dat netto € 12.800, ofwel € 1.000 per jaar aan afschrijving. Dat is niet veel. Als ik het omreken op de kilometers (250.000) kom ik tot 5 cent per kilometer. De goedkoopste was de Dyane (ruim 2 cent per kilometer) de duurste de Hyundai Stellar (13 cent) en de XM (11 cent).

Verder heb ik 8 Saabs (gehad).
Daaraan heb ik in totaal € 84.000 (gemiddeld € 10.500) uitgegeven en € 26.000 teruggekregen bij inruil. In 21 jaar heb ik € 58.000 afgeschreven, gemiddeld € 2.750 per jaar. Als ik het omreken per kilometer kom ik op 5,5 cent per kilometer. De goedkoopste was de 900 Cabrio (minder dan 2 cent per km) en de 2e 900 T 16S (ruim 2,5 cent). De duurste waren de 9-5 3.0 V6 (bijna 9 cent) en de 900 2.1i (ruim 8 cent), maar die heeft in de 7 jaar dat we hem hadden maar heel weinig kilometers gereden. Per jaar hebben we daar nog geen € 700 op afgeschreven.

En voor de totaaltelling: € 70.000 in 34 jaar: € 2.000 per jaar!

En dan heb je natuurlijk “Lies, damned lies en statistics”. Ik had mooie tabelletjes gemaakt, maar die passen niet in het format van dit forum. Echte conclusies zijn de volgende (maar ’t zijn wel open deuren):
• Auto’s die je heel kort hebt zijn duur in afschrijving
• Hoe duurder de auto, hoe hoger de afschrijving
• Als die heerlijke 9-5 niet zo duur in aanschaf was geweest waren de Saabs, ondanks de veel latere periode (jaren ’80 vs jaren ’90 en ’00) goedkoper geweest dan de anderen

Goed, voor de Saabs 5,5 cent afschrijving per kilometer; een koopje, zo lijkt me:
Een BMW 520D Touring kocht je in 2009 met wat leuke dingen (High Executive) voor € 75.000 nieuw. Na vier jaar en 160.000 km is hij nu bij inruil nog ongeveer € 20.000 waard. Afschrijving ongeveer 35 cent per km, € 13.000 per jaar!!!
Ik weet nu één ding zeker: ik koop nooit een nieuwe auto

Dan onderhoud (en ik heb twee rechterhanden, en da’s lastig als je links bent): ik doe niks zelf en ze kunnen me alles wijsmaken, want technisch weet ik heel weinig.
De kilometerprijs varieert tussen de 4 cent (9000 2.0i)en de extreem dure 9000 Aero à 10 cent per kilometer
Laten we, voor de inflatie gecorrigeerd, een gemiddelde kilometerprijs van 5 cent per km excl. BTW = 6 cent incl. BTW voor het onderhoud aanhouden.
Wegenbelasting en verzekering: per jaar samen € 1.500? Omgerekend naar gemiddeld 30.000 km per jaar: 2 cent per kilometer.

Samengevat:
• Afschrijving 5,5 cent per kilometer
• Onderhoud: 6 cent per kilometer
• Wegenbelasting en verzekering: 2 cent per kilometer
• Brandstof: 8 cent per kilometer (meestal gas of diesel).

Kortom: mijn auto’s hebben me gemiddeld 22 cent per kilometer gekost. Omgerekend op 1.250.000 kilometers is dat € 275.000 in 34 jaar, ongeveer € 8.000 per jaar, € 700 per maand. Een fors deel daarvan heb ik overigens bij werkgevers kunnen declareren of bij de belastingdienst kunnen aftrekken, zodat het netto nog aanzienlijk minder is.

Die 22 cent is 2/3 van wat die lease-BMW afschrijft, en maar net iets meer dan je van de belastingdienst als kilometervergoeding mag declareren.
En heb ik nou in armetierige kleine koekblikjes gereden? Neen, behalve in die Dyane heb ik eigenlijk altijd in redelijk up to date auto’s (één, soms twee generatie(s) ouder dan de nieuwe modellen), in grote auto’s met veel comfort en motorvermogen gereden.

Toen ik bij het adviesbureau Pentascope werkte mocht ik kiezen: een leaseauto (middenklasse; een Volvo S60 ging net, mits in een kale uitvoering) of 19 cent per kilometer declareren en netto uitgekeerd krijgen en het restantverschil met de leasenorm bruto. Daar hield ik eigenlijk altijd aan over.

Er is één conclusie helder: in oudere grotere auto’s ben je –uitzonderingsgevallen daargelaten – heel goedkoop uit en rij je comfortabel en veilig. Maar vertel het niet aan de anderen, want ik ben wel blij met die lage prijzen op de tweedehandsmarkt voor grotere auto’s!

Nadeel en risico: met een oudere auto en meer dan 30.000 km per jaar sta je soms – zeg gemiddeld 1 à 2 keer per jaar – langs de weg. Vervelend, niks aan te doen, balen, maar wel weer een leuk verhaal bij je collega’s en klanten over je karaktervolle oudere auto. Als ik een consultancybedrijf had en ik wilde snijden in de kosten wist ik het wel: “jongens, ga maar oudere grotere auto’s rijden in plaats van die Golf’s en Passats. Scheelt het bedrijf ongeveer € 750-1000 per auto per maand (want die bijtelling wordt uiteindelijk ook in het netto salaris gecompenseerd, toch?).

En dan nog even over die 9000 Aero die ik nu heb:
Het is natuurlijk te veel, die 10 ct per kilometer voor onderhoud. Toch is de auto heel goedkoop, alweer, vergeleken met een nieuwe auto:
Ik heb de auto gekocht voor € 5.900. Daar mag ik elk jaar 20% op afschrijven en dus als kosten aftrekken.
Alle onderhoud, brandstof en parkeren is aftrekbaar, dus ik betaal er in ieder geval geen BTW over, en de VPb (Vennootschapsbelasting) is ook aftrekbaar. De fiscale bijtelling gaat over de dagwaarde en daar 35% van. Ik heb de dagwaarde gesteld op € 4.000, dus per jaar tel ik ongeveer € 1.000 bij mijn inkomen. Die BMW-rijder met zijn 520D Touring telt dat er per drie weken bij op!!!
Alleen elke maand een keer bij de garage, dat is vervelend!

En dan rij je wel in een Saab!

Wat is daar nou zo bijzonder aan?

Ik heb de afgelopen tijd een keer een weekje in een Toyota Avensis gereden (toen de rode 9000 LPG kreeg), en afgelopen zomer een weekje in een Fiat 500 (in Italië). Die laatste was een leuk vervoermiddeltje voor de korte afstand.
Verder heb ik regelmatig proefritten gemaakt in grote moderne auto’s (zie een eerdere aflevering).

Ik heb over die Toyota de volgende brief aan Autoweek geschreven:

Beste Autoweek-redactie,

Het adagium tegenwoordig is: er worden geen slechte auto's meer gemaakt.
Dat is nog maar de vraag; er worden in ieder geval wel auto's gemaakt waar je niet in wilt rijden!
Ik rijd al bijna 1.000.000 kilometers in Saabs, heb er zelfs met één in uw zeer gewaardeerde rubriek Klokje Rond gestaan, en heb er net weer een gekocht. Ik had een 9-5 3.0 V6, maar heb in de plaats daarvan een rode 9000 Aero gekocht (uit 1993), een beul van een auto met een topmotor en alle luxe die een mens nodig heeft.

In de auto moesten wat dingen aangepast worden (LPG, Xenon, navigatie), zodat ik een huurauto meekreeg.
Dat was een Toyota Avensis stationcar, 1.6 VVT-i Business met een nieuwprijs van € 28.775 en amper 5.000 km op de teller.
Nou, ik heb zelden in een auto gezeten waarin het verblijf zo onprettig was. Oh, alles deed het, alle knopjes functioneerden, het motortje liep, de bak schakelde, maar verder:
De wegligging is ongeveer vergelijkbaar met de oude Dyane 4 waarin ik mijn eerste rijervaring had; je deint over de weg en de stuurinrichting is uiterst onzeker, de motor is niet veel sterker dan van die Dyane, zeker in 5 en 6 heeft accelereren geen enkele zin, want de trekkracht is nihil. De remmen zijn vergelijkbaar met de oude Citroën GS van mijn ouders: je hebt twee standen, vol aan of niet. Een beetje gedoseerd remmen is er niet bij. Het dashboard heeft de uitstraling van mijn oude Hyundai Stellar, zo slaapverwekkend en van goedkoop plastic gemaakt.

Nee, dan een oude Saab: een wegligging als een blok beton, een motor als een raket, remmen die werken, een stijlvol dashboard, de beste stoelen ter wereld.

Het verbaast mij hoe slecht zo'n hypermoderne auto als de Toyota Avensis die toch pretendeert een serieuze middenklasser te zijn en waar je toch een netto jaarsalaris voor aftikt, als auto is, zeker in vergelijking met zo'n Saab waarvan het ontwerp toch bijna 30 jaar geleden is gemaakt. Is dat zo bij alle moderne middenklassers of is de Toyota gewoon een slechte uitzondering?

Ik zou de uitdaging wel eens aandurven: mijn Saab in een vergelijkende test met zo'n middenklasser. Dan blijkt of moderne auto's goed zijn, of dat dat maar reclamepraat is.

Het enige waarbij de Toyota positief afsteekt: alles doet het altijd (behalve als hij teruggeroepen wordt naar de garage).
Ik geef overigens wel toe dat de grotere luxeauto’s een klasse beter zijn dan die Toyota’s, met de BMW voorop. Maar een gewone middenklasser: je bent toch gek als je daarin gaat rijden: zo sexy als een boerka, een wegligging van een dweil, rotstoelen, een slap motortje. Goed, ’t verbruikt iets minder (maar op gas valt de brandstofprijs per km weer mee bij de Saabs), en het onderhoud komt wat minder vaak voor.

Maar waarom dan toch Saab, en geen Volvo of BMW? In de allereerste plaats: de stoelen. In welke Saab je ook zit, ze zijn het beste, geven de meeste steun, hebben altijd verwarming.
In de tweede plaats: de uitstraling: Saabs zijn anders, niet agressief, maar wel stoer en stevig. Een kennis van me, BMW-rijder, vertelde me ooit, toen ik nog in de cabrio reed: mijn vrouw heeft er ook één, maar ik rijd er niet graag in; op de snelweg gaan andere auto’s niet voor me opzij en dat ben ik in m’n BMW wel gewend. Dat valt mij ook op: zelfs in die rode Aero, met Xenon, ze gaan niet opzij. En als ik in zo’n dikke Duitser rijd doen ze dat wel. Sterk punt voor de Saab!

Verder is de vormgeving apart en stijlvol, allereerst van de 900 classic natuurlijk, maar ook de 9000 en de 9-5 bevallen me zeer, al zijn ze minder markant. Waardig, en ingetogen chic. Het dashboard is elegant en leuk (al zou het mooi zijn als je ook in de 9000 een night panel kon maken. En ze zijn praktisch: de oude 900 had al die geniale oplossing voor koele lucht voor je hoofd en warme lucht voor je voeten. Ideaal voor lange ritten in arctische nachten!

Goed, ik klets te veel, de 10.000 tekens zijn vol. Er komt nog een verhaal over de keuze voor een opvolger van de 9000 en over motorblokken.

[collega]

Als je al 1 miljoen kilometers Saab gereden hebt, tot meestal volle tevredenheid , wat volgt er dan.

Één van mijn beste vrienden, die in een BMW 335i cabrio rijdt (maar hij heeft geld zat), zegt dat ik voorlopig nog maar in deze moet blijven rijden. Ik vind één keer per maand een klacht eigenlijk te veel, en ben dus langzaam op zoek naar iets nieuws. Maar dat moet wel perfect zijn voor de volgende 200.000km.

Ik heb voor mezelf de volgende criteria gesteld:
• Grote, ruime luxe auto
• Perfecte leren stoelen, elektrisch verstelbaar, met geheugen, verwarmbaar (maar dat is after market in te bouwen) en liefst ventilatie
• Ik moet zowel achterin als voorin kunnen zitten
• Niet meer dan 150.000 km (liever 125.000) tenzij de dealer een vaste kilometerprijs voor 200.000 km af wil spreken
• Minstens 200 PK
• Alle luxe (xenon, PDC, cruise control en wat er verder te verzinnen is) eventueel deels in te bouwen.
• LPG mogelijk (liever geen diesel)
• Geen import (dan doe ik dat wel zelf: er staan bij een dealer in Zuid-Holland 2 Aero’s, maar die blijken dan weer uit Italië te komen, zonder cruise-control)
• BMW’s kunnen eigenlijk niet, tenzij minstens 15 jaar oud, en in de 7 serie kan ik niet achterin zitten (echt niet, dakhoogte klopt niet), Audi’s vind ik te lelijk, en Mercedessen te taxi’ig.
• Een Renault Vel Satis of een Peugeot 607 zijn me te onbetrouwbaar, een Lexus LS kan niet op LPG.
• Een Lancia Thesis zou eventueel nog kunnen, maar lijkt me niet betrouwbaar genoeg, in een Honda Legend pas ik niet en aan Amerikanen moet ik niet eens denken
• En de 9-5 NG is me het geld niet waard, nog niet althans.

Dan blijft er niet zo veel over :
• Een 9-5
• Een 9000
• Een Volvo S80
• Een BMW 5 van 1998 of eerder
• En dan nog een exoot: In Emmen staat een Volvo 960 Royal, voormalig Zweeds koningshuisauto, verlengd, verstelbare achterzetels: http://www.jbover.nl/index.php/youngtim ... 15-cm-plus" onclick="window.open(this.href);return false;

Als ik kijk naar de 9000’s is het simpel: er is niets fatsoenlijks te koop op het moment in Nederland en in Duitsland staat er één LPT in de buurt van Dresden die aan de eisen lijkt te voldoen http://www.autoscout24.com/Details.aspx ... 00&asrc=st" onclick="window.open(this.href);return false;

In de 9-5’s lijkt de keus iets groter te zijn, maar tot nu toe hebben ze allemaal wat. De auto die me het beste leek stond in de buurt van Barcelona, maar het lijkt erop dat hij dit weekend verkocht is…
Het valt me ook op dat het prijsverschil tussen dealerauto’s en particuliere auto’s voor Saabs nog groter is dan bij andere merken.

Ik vind het veel lastiger om hier over te schrijven dan over de keuzes uit het verleden. Ik aarzel vooral nog tussen de 9000 houden en iets BETROUWBAARS anders vinden, en de fout uit het verleden (de 9000 te mooi vinden, er op verliefd raken en er dus te veel geld aan uitgeven, en niet zorgvuldig afwegen of de auto het waard is).
En de prijs: ik kijk natuurlijk wat de markt doet, ga ook niet teveel betalen, maar als het echt goed en betrouwbaar is en de verkoper is betrouwbaar en regelt me iets fatsoenlijks met het onderhoud, dan is me dat belangrijker dan een paar duizend Euri.
Kortom: ik kijk rond en dan hoop ik maar dat ik tegen iets echt moois aanloop (wellicht een lezer van deze verhalen die snapt wat ik echt zoek).

Nog even terugkomen op die Tesla S.
Vanaf het moment dat ik hem zag dacht ik: dat zou wel eens mijn auto kunnen zijn!
100% elektrisch (altijd goed bij gemeentelijke klanten), rijeigenschappen van een Porsche, groot, ruim en luxe, iets heel aparts.

En toen kwamen de financiële plaatjes: leasen bij 50.000km per jaar kwam op een leasetarief van – hou je vast - € 2.300 per maand bij de ene leasemaatschappij en € 2.900 bij de andere. Daartegenover stond dan dat ik de auto na 150.000 resp. 125.000 km kon overnemen voor € 25.000, dat ik 0% bijtelling zou hebben en dat het stroomverbruik ongeveer € 125 in de maand zou zijn.

Als ik hem zelf zou kopen (nieuwprijs ca. € 85.000) zou ik 113% aftrek op de Vennootschapsbelasting krijgen (in twee jaar ongeveer € 30.000. Dan nog kostte de auto netto € 55.000, af te schrijven in 5 jaar, is € 11.000 afschrijving per jaar, + € 2.200 renteverlies. Dat was me gewoon te veel, hoe mooi, kek, geil, uniek en milieuvriendelijk de auto ook is…
Helaas, de zaken gaan goed, maar zo goed nou ook weer niet!


Oh ja. Dan had ik nog die 5 kapotte motorblokken. Toen ik het achter elkaar opschreef schrok ik nogal, maar alles overziend:

• Een 2cv4 met een kapot blokje na 10 jaar en 95.000 km; kan gebeuren
  Twee jaren ’80 diesels, tweedehands gekocht en na ongeveer 140.000 km kapot. Je weet niet wat de eerste eigenaar gedaan heeft; kan gebeuren.
  Een Saab 9000 die na 395.000 km een kapotte waterpomp krijgt waardoor het blok droogloopt. Vervelend, maar kan gebeuren.
  Een Saab 9000 die binnen een paar duizend km na aanschaf een kapotte motor krijgt. Is dat mijn fout?

Het past ook niet bij mijn rijstijl: ik geef de auto alle tijd om warm te worden, vindt het wel leuk om stevig te rijden, maar heb veel meer lol van een stukje door de bergen met lekker schakelen en snelle bochten (met 80 tot 100 km per uur) dan in met 200 of zo op de snelweg rijden.

Ik geloof dat ik alleen die eerste Saab een keer tot die snelheid opgejaagd heb (195 met 4 volwassenen aan boord), verder vind ik 160 al heel hard.
Kortom: geen zelfverwijt. Ik heb ook in die 1.250.000 km behalve helemaal in het begin eigenlijk nooit schade gereden, gewoon 20 jaar no-claimkorting.
En dus eindig ik met:

BEDANKT SAAB, VOOR EEN MILJOEN HELE MOOIE, VEILIGE, COMFORTABELE KILOMETERS. IK HOOP DAT HET ER NOG MEER MOGEN WORDEN!

[collega]

Inmiddels heb ik, vanmiddag, besloten dat ik weer terug wil naar de 9-5, en dat deze rode mijn laatste 9000 was (tenzij ik per ongeluk tegen een 9000 met niet meer dan 100.000 km in perfecte staat oploop, maar die kans is even groot als de Staatsloterij winnen).

Ik heb met heel veel plezier zo'n 350.000 km in 9000's gereden, in een 2.0i, een 2.0 Lpt en een Aero.
Het zijn alle drie hele fijne auto's, ruim, comfortabel, luxe, veilig, prima weggedrag, beresterke motor, stevige techniek, goed voor honderdduizenden kilometers prima rijplezier.

Maar ze zijn wel van een model dat begin jaren '80 is ontworpen. De jongste is inmiddels 15 jaar oud en ze hebben allemaal rammeltjes en knarsjes en piepjes, en soms nog meer.

Vandaag was in de mijne de condensor van de airco kapot, en ik kreeg een leen 9-5 mee. Een hele gewone, 2.0t, uit 2003 of zo, met 225.000 op de teller, stoffen bekleding en weinig extra's. Zo'n auto die al heel lang als leenauto gebruikt wordt en dus een beetje afgeragd wordt.

Toch reed het comfortabeler en betrouwbaarder dan m'n 9000 Aero. De motor was stevig genoeg op de snelweg, de cruisecontrol deed het (oh wonder!!!), ik vond de wegligging stabieler dan van de 9000, en toen ik uitstapte en naar de brave zwarte sedan keek dacht ik: en hij heeft meer stijl ook dan de 9000, is niet zo lomp!

als ik terugga naar de 9-5 krijg ik een auto die midden jaren '90 is ontworpen, zoek ik een model uit 2005-2006 of later, met niet meer dan 150.000 km op de teller (en die zijn er zat), en minstens evenveel PK's als in de Aero (220). Dan heb ik een betrouwbare, stevige auto, met prima wegligging, veel vermogen, nog meer luxe dan in de 9000 en, zeker in de Aero-versie minstens even goede stoelen als in de 9000.
En als bijkomend extra het night panel, iets dat ik in m'n 9-5 V6 altijd zeer gewaardeerd heb.

Nu nog ff zoeken. Op Autoscout.com staan 3 hele mooie, in Duitsland en Spanje, en in Nederland staan ook een paar hele aardige te koop.

Iemand geïnteresseerd in een rode 9000 Aero, met meer luxe dan Saab er ooit ingehangen heeft, en goed voor een aantal jaren 25.000 km per jaar. (Bijna) alle kwetsbare onderdelen (behalve de uitlaat) zijn inmiddels gereviseerd of vervangen en hij heeft LPG-G3?

[sweetspeed]

Ik mis bij de genoemde alternatieven eigenlijk het merk Jaguar ?
Maar dat terzijde..leuk verhaal.
Zelf ben ik zeer onder de indruk van de betrouwbaarheid van onze 9000 Aero. Voorjaar 2012 bij een tellerstand van 379.000 gekocht van de zoveelste eigenaarvoor iets van 1500,=. Bij mijn favoriete specialist een grote beurt laten geven, airco laten fixen en nieuwe koppeling erin. Sindsdien is het tamelijk onbezorgd vlammen. Alleen brak vorige zomer de waterpomp en liep de motortemperatuur flink op...ik was even bang voor schade aan de kop maar niks hoor. Gisteren met 2 relaties in de Aero even op de snelwegoprit volgas gegeven. Heren waren zwaar onder de indruk. Stoelen zijn fenomenaal. Verbruik makkelijk 1 op 10 (met redelijk loden voet) .Het is niet allemaal rozengeur maar voor zakelijke ritten hoop ik nog lang in de Aero te mogen rijden.
Voor jouw Aero zijn er vast genoeg gegadigden....

[collega]

Ik mis bij de genoemde alternatieven eigenlijk het merk Jaguar ?

Tsja, Jaguar, onderhoudsgevoeligheid, maar vooral ruimte achterin. Overigens: ik ben wel een proefrit wezen maken in de nieuwe Jaguar Sportsbreak, en daar pas ik tot mijn verbazing wel achterin, dus over een jaar of vijf...

Verder viel me op dat de sportsbreak van Jaguar in de lease goedkoper is dan een Ford Mondeo (die dan wel volgehangen is met alle extra's die de Jaguar al standaard heeft)

Ford Nondeo had ik ook niet genoemd, maar er zijn grenzen , al pas ik er wel achterin