In de winter is er weer het een en ander gedaan aan de rode roestduivel. Het gat in de parafaan is eindelijk dicht, motorkap weer zo goed als nieuw en een nieuwe deur omdat de andere slechts door bruin ijzer nog in elkaar zat.
De piepende waterpomp is vervangen, de lager liep erg stroef en was duidelijk aan vervanging toe. Niet een vreselijk moeilijk karwei maar je bent er toch eventjes mee bezig, vooral de oude pakking verwijderen was een dingetje. En dan ben je bijna klaar en heb je de boel vastzitten om dan te zien dat een van de kachelkraanpijpen is afgebroken
Opzich zat er nog een stukje pijp aan om de boel vast te maken maar om hier in het voorjaar een flinke reis mee te maken leek mij nogal riskant.
Omdat ik toch van plan van nu ein-de-lijk die cruise control te plaatsen was dit een goed moment om het dashboard uit te kleden en het knieschot voor onbepaalde tijd te verwijderen. Op deze manier is de kachelkraan vervangen eigenlijk prima te doen. Een half uurtje later was dit ook het geval. Kachelkraan gedaan, door naar de CC. Ook dit viel eigenlijk reuze mee, zeker na de (vele) externe tips. Helaas waren de beide nieuwe ECUs gefrituurd en kon ik deze niet gebruiken. Ik heb van onze oosterburen een oud type kunnen kopen die je dan alleen hoeft om te draden. Na een kort testritje gevolgd door een stukje teflon om de blijkbaar lekkende APC switch kon ik toen eindelijk cruizen! Ook de set/reset functie werkt naar behoren en ik prijs mij gelukkig met een pookje waar alle functies nog duidelijk op staan!
Mijn voornemen om met vrouwlief naar haar familie in Italie te gaan viel bijna in het water doordat de ontluchtingsnippel op het thermostaathuis een scheurtje had, niet heel ernstig maar niet iets waarmee ik comfortabel 3000 km mee zou gaan rijden (en dat was maar goed ook, zie verder).
Snel naar Overschild een vervanging kunnen vinden en 48 uur voor vertrek toch maar gewisseld van thermostaathuis, kon ik de thermostaat zelf ook gelijk vervangen.
Toen met de paasdagen vertrokken naar het zonnige zuiden, wat helaas toch een overwegend natte en kille rit bleek te zijn. Het prachtige Colmar in Frankrijk, onze overnachtingsplaats is helaas minder mooi wanneer het zeiknat en grijs is, helaas. De volgende dag in goede moed vertrokken naar Zwitserland, daar wachtte ons een leuk tafereel: Paasvrijdag, spitsuur, een van de twee gesloten gotthardbanen en... klimaathippies die de weg blokkeerden
24 kilometer file en meer dan drie uur stil of stapvoets rijden deed de motor bijna koken. In deze tijd hebben we beiden genoten van onze privesauna met kachel vol open en hopen dat het beestje het vol hield, wat was ik blij dat ik de kachelkraan en thermostaathuis had vervangen! Uiteindelijk toch de oversteek, of eigenlijk ondersteek, kunnen maken en onze reis kunnen vervolgen. De enige schade die ik wel heb gezien is waarschijnlijk een lek bij de olieleiding van de turbo, die bovenop de turbo zit. Om het geheel is het vrij nat en ook onderin is toch wat olie en troep te zien, dus die ga ik binnenkort verwisselen. Na aankomst toch kunnen genieten van fantastisch eten en een paar leuke ritjes. Een paar kiekjes mogen dan niet ontbreken
Next stop, Do88 radiator en extra koelfan die ik zelf kan bedienen, want meer van deze ritjes gaan wel komen en dan wil zowel ik als het motortje graag het hoofd koel houden.
Nieuwe schokbrekers en veren staan ook gepland en voor de volgende rit misschien iets als luchtbalgen plaatsen. In september ga ik verhuizen en dat in combinatie met roadtrippen naar Turijn zag mijn significant other als een buitenkans om haar oude appartement zo veel mogelijk in de sjaab te proppen. Bij drempels en golvende hobbels op de weg happen mijn 195/55 banden toch af en toe in de wielkasten met zulke bagage, dus daar wil ik voor de volgende rit iets op verzinnen.
